^V El' E N SC H A P PE U J K BIJ U F. A 1 ) . 
52 
sterk zoutzuur en aethylnitriet, geeft het koornblauwe kristallen, (Cg H14 
NO Cl) die bij 108° smelten en na eenigen tijd in een kleurlooze modi- 
ficatie overgaan. Door verhitting op 90° krijgt men de blauwe terug. 
De studie zijner derivaten en eigenschappen door Semmler en Aschan 
doet het santeen kennen als een bicyklische koolwaterstof, met één 
dubbele binding en verwant aan de campheen -reeks. 
[Ber. d. I). Ch. Ges., 40, 4594 en 4918.) r. s. tj. m. 
Soortelijk gewicht van graphiet. Verschillende onderzoekers hebben 
daarvoor vrij uiteenloopende cijfers gevonden en men heeft daarom ver- 
moed, dat onder ’t geen zoo genoemd wordt nog verschillende variëteiten 
van de koolstof schuilen. Daartegen pleit evenwel dat voor de verbran- 
dingswarmte van gezuiverd graphiet steeds nagenoeg hetzelfde bedrag 
gevonden wordt. 
In de zitting van de Acad.d. Sc. van 15 Jan. 1.1. hebben H. le Chate- 
LiER en S. W0LOGDINE mededeeling gedaan van nieuwe bepalingen van 
’t soort, gewicht van kunst-graphiet. (Acheson) graphiet van Ceylon, 
Australië, Boheme, Groenland, graphiet uit den handel en eindelijk uit 
gietijzer, 
De gevolgde methode bestond in het bereiden van zware vloeistoffen 
door menging van acetyleenbromiede en aether, waarin de monsters 
graphiet bleven zweven. Groote zorg werd hierbij besteed aan ’t ver- 
wijderen van aanhangende lucht. 
De cijfers aldus verkregen met het ongezuiverde materiaal van ver- 
schillenden oorsprong wisselden af tusschen 1,62 en 2,66. 
Na de zuivering, volgens de door Moissan uitgedachte methode, waren 
de uitkomsten nog slechts weinig beter overeenstemmend. 
De oorzaak hiervan werd nu zorgvuldig opgespoord en ten slotte ge- 
vonden in de onvolledige verwijdering van lucht, ’t Gelukte deze uit 
te drijven door uitpompen onder de luchtpomp, het graphiet dan sterk 
ineen te persen en, weer tot poeder gebracht, andermaal in vacuo uit 
te pompen en dit een paar maal te herhalen . Aldus behandeld, werd voor 
alle monsters gezuiverde graphiet het S. G. 2,255 bij 15° C gevonden, 
vergeleken met dat van water van 4°. r. s. tj. m. 
Aantoonen van ammonia in water. Coksini heeft zorgvuldig de 
methode onderzocht, in 1905 door Trillat en Turchet aangegeven 
[CoMpt. Rend., 140, 374) om ammonia in water aan te toonen. Deze 
berust op de vorming van joodstikstof uit N H3, I K en alkalisch hypo- 
chloriede : 
NH3 + 31 Cl 4- 3 Na OH = 3 Na Cl -i- I3N -t- 3H,0. 
