WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
59 
De overgang van Mercurius in November 1.1. In No. 4238, (p. 218) 
van de Astron. Nachrichfen geeft de Heer Gautier een verslag van de 
resultaten der waarnemingen van dezen overgang, aan de sterrewacht 
te Genève gedaan. Daaruit blijkt o.a. dat tijdens dien overgang niets 
werd gezien van een helderen ring en een lichtende vlek, elders waar- 
genomen. 
Ook wordt daarin vermeld eene bepaling, door den heer Pidoux, van 
de schijnbare middellijn der planeet (8*. 5), benevens de tijdsbepaling 
der contacten en eene opgave van haren afstand tot den zonnerand op 
verschillende tijdstippen. v. d. v. 
NATUURKUNDE. 
Ontleding van zeer samengestelde chemische verbindingen in 
een wisselend magnetisch veld. — J. B.ose'nthal'l. {Natur wissenschaf t- 
liche Rundschau 23, p. 185, 1908.) 
Aanleiding tot dit onderzoek vond de schrijver in de overweging, dat 
de energie van een electromagnetisch krachtveld^ even als de in haar 
aard daarmede overeenkomende energie van warmte- en lichtstralen, 
chemische verbindingen zoude kunnen ontleden. Vooral scheen het 
van belang dit te onderzoeken bij de zeer samengestelde stoffen, die 
door fermenten aangetast worden, waardoor de uitkomsten misschien 
licht zouden kunnen verspreiden over de ferment werking. 
Plierbij is van belang de overweging, dat deze samengestelde stoffen 
een of meer asymmetrische koolstofatomen bevatten en dus het polari- 
satievlak draaien; alsmede dat het polarisatievlak van een lichtstraal, 
die zich evenwijdig aan de krachtlijnen in een magnetisch veld voort- 
plant, gedraaid wordt. Dit wijst op een spanningstoestand van den 
aether in het krachtveld. 
V'^anneer het nu gelukt, door rhythmische afbreking van den stroom 
een schommeling in dien spanningstoestand te bewerken, dan zou een 
werking van deze bijzondere soort van aetherschudding op die optisch 
actieve stoffen denkbaar zijn. Deze verwachting is nu vervuld geworden. 
Een oplossing of fijne verdeeling van de te onderzoeken stoffen in 
water werd binnen een solenoïde gebracht en de daar doorheen gaande 
stroomen in een bepaalden rhythnms afgebroken of van richting gewis- 
seld. Hierbij bleek de werking duidelijk afhankelijk te zijn van het 
aantal wisselingen. 
Er ontstond warmte in de oplossing, maar des te minder hoe nauw- 
keuriger het werkzaam aantal schommelingen gekozen werd, en in geen 
