60 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
geval was die warmte voldoende om de splitsing te veroorzaken. Voor 
elk der oplossingen moest het juiste getal wisselingen gevonden worden. 
Het best gelukte tot nu toe de splitsing van zetmeel. Met 440 tot 480 
afbrekingen in de seconde ging het zetmeel door de verschillende 
dextrinetrappen over tot dextrose. 
Onderzoekingen over ontleding van proteïnen worden in uitzicht ge- 
steld. Op het oogenblik meent de schrijver echter reeds vast te kunnen 
stellen, dat verschillende zeer samengestelde stoffen, die door enzymen 
hydrolytisch gesplitst kunnen worden, op analoge wijze ontleed worden 
door de inwerking van electromagnetische schommelingen, zooals zij bij 
zijne proeven toegepast werden. 
Het schijnt dus dat men het bestaan van een verband moet aan- 
nemen tusschen de soort en het aantal der aangewende eigenaardige 
aethertrillingen en de intramoleculaire atoombewegingen der ontlede 
stoffen, die blijkbaar door die bijzondere trillingen zoodanig versterkt 
worden, dat de moleculaire samenhang verbroken wordt. 
Deze onderzoekingen van Rosesthal schijnen van belang te worden 
voor het inzicht in de enzj^mwerkingen en voor de studie van de 
moleculaire physica. b. 
CHEMIE. 
Onderzoekingen over ehlorophyl. R. Willst-STiee te Zurich heeft 
met zijne leerlingen een uitvoerige studie gemaakt van het chloroph}d, 
waarvan, in weerwil van herhaald onderzoek, de chemische samenstel- 
ling nog duister is. Daar het niet mogelijk is in een kort bestek volledig 
verslag te doen van hunne uitkomsten, moet ik mij bepalen tot het 
voornaamste. 
Het eigenlijke bladgroen bleek ten slotte een mengsel te zijn van twee 
magnesium-verbindingen, waarvan de eene krystalliseerbaar, de andere 
amorph is. In verschillende planten komen zij in wisselende verhouding 
voor : de amorphe meestal of misschien altijd in de grootste hoeveelheid* 
Uit het alcoholisch extrakt van groene plantendeelen werden boven- 
dien nog twee begeleidende kleurstoffen afgescheiden. Vooreerst het 
reeds door Berzelius ontdekte xanthophyl (bladgeel) en dan een tweede 
stof, door Arnaud ’t eerst gevonden, die later identisch bleek metraro- 
tine (de gele kleurstof uit Daucus carota). Dit laatste lichaam is 
een koolwaterstof (C 40 Hss) en het xantophyl daarvan een oxyde: C 40 
Hs 6 Og. Beide stoffen zijn kristalliseerbaar en komen slechts in geringe 
hoeveelheden in het alkoholisch extract voor: de hoeveelheid xantho- 
