WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
63 
Zooals gewonlijk, is ook bij Acorti.'^ de graad der steriliteit aan s terk 
fluctueerende variabiliteit onderworpen. Het stuifmeel is soms geheel 
loos, soms van enkele of meerdere goede korrels voorzien. De kiemzak 
maakt in den regel geen eicellen of antipoden en verschrompelt spoedig. 
Toch is dit vermogen niet geheel afwezig, want Raunkiaer vond in den 
vijver van den botanischen tuin te Kopenhagen, dicht bij de plaats waar 
de waterbuizen uit de warme kassen in den vijver uitmonden, exemplaren 
die zaden voortbrachten. Rijp werd dit zaad ook hier echter niet. 
Wellicht is daartoe meer warmte noodig. 
(M. MüCKE, jBoL Zcitung 1908, 66 Jahrg., Heft I.) D. v. 
Nieuwe miitatiën. Dat variëteiten, ook in het wild, plotseling ont- 
staan kunnen, is een verschijnsel, dat meer en meer de aandacht, ook 
van systematische schrijvers trekt. Men vindt ze dikwijls in één of zeer 
enkele exemplaren op een kleine plek te midden der soort. Dan heeft 
men alle reden om aan te nemen dat zij eerst kort geleden ontstaan 
zijn en wel sprongsgewijze, daar overgangen in zulke gevallen plegen te 
ontbreken. 
Dr. Karl Domin beschrijft eenige dergelijke gevallen uit de omstreken 
van Praag. Ten eerste een eenbladige Foten^dla verna^ die door hem 
P. V. mut. monophijlla genoemd wordt. Deze werd bij Zvol in Miihren 
dicht bij de grens van Bohemen, in 1906, in één groot en rijk vertakt 
exemplaar gevonden. Het kenmerk herinnert geheel aan dat van de 
eenbladige aardbezie. Een tweede geval is Primula officinalis mut. horticola^ 
een dwergvorm met kronen die op een lange buis boven den kelk uit- 
steken. Deze mutatie optstond uit de soort in den botanischen tuin te 
Praag. Een derde geval is Picea Omorika muf. Fassei, die onlangs door 
mutatie in den Vereinsgarten in Krê bij Praag in twee exemplaren ont- 
staan is, en zich door rijkere en lagere vertakking en andere kenmerken 
in haar habitus opvallend van de gekweekte soort onderscheidt. 
Afbeeldingen der mutatiën begeleiden het opstel in de Beihefte znm 
hotan. Centralhlatt, Bd. XXIIJ, 1907, blz. 15 — 25, Plaat III en IV. d. v. 
Blauwzuur-transport in planten. Sommigen nemen aan, dat in de 
planten in hoofdzaak slechts de algemeene voedingsstoffen, als eiwit en 
suiker, vervoerd worden, terwijl anderen meenen dat de bizondere 
stoffen, die in bloemen en vruchten, in schors en in wortel, worden 
aangetroffen, als zoodanig in de bladeren worden vervaardigd en daarna 
getransporteerd. Met het oog op deze vraag heeft Guignard proeven 
genomen over het stoftran sport van entlooten uit naar hun onderlaag 
en omgekeerd. Hij koos boonplanten, Phaseolus, en als gemakkelijk 
