WE rENSCHAPPi' LIJK BIJBLAD. 
69 
echte. Een soort, die in bepaalde kruisingen uitsluitend valsche bastaar- 
den geeft, is b.v. R. thyrsoideus [Arkiv. för Bd. 6 No. 16, 1907.) 
D. V. 
Zwermsporen der slij mzwammen . — Kusano onderzocht de stof- 
fen, die de bewegingsrichting van de zwermsporen der Myxomyceten 
bepalen. Hij bevond dat dit zuren en zure zouten zijn, zoowel organische 
als anorganische zuren en zoowel zoogenoemd sterke als zwakke zuren. 
Zij werken in het algemeen evenredig met hun graad van aciditeit. 
Zoutzuur, salpeterzuur en zwavelzuur, zuringzuur, appelzuur en citroen- 
zuur en tal van andere zuur reageerende verbindingen werken in ge- 
lijken zin aantrekkend, als zij in een druppel vocht uit een capillair 
buisje naar buiten diffundeeren. Ook de zuren uit gekneusde planten- 
deelen en uit halfvergaan hout werken zoo. Alkaliën werken afstootend, 
terwijl neutrale zouten zonder invloed zijn. Ook glycerine, suikers en 
pepton vertoonen geen werking. [The Botanical Magazine, Tokyo 1907, 
p. 143.) D. V. 
DIERKUNDE. 
De kleuren der insecten zijn soms zeer stabiel, soms zeer variabel. 
In het eerste geval blijven zij in proeven zóó, in het laatste kan men 
den invloed van allerhande factoren op kleur en kleurteekening onder- 
zoeken. In zulke proeven heeft het vooral de aandacht getrokken, dat 
kunstmatig opgewekte kleursveranderingen ook na het ophouden van 
den prikkel door twee of drie generaties blijven kunnen, ofschoon zij 
daarna wieder verdwijnen. 
W. L. Tower heeft dit verschijnsel bij de zeer variabele, bij voorkeur 
op aardappelvelden levende kevers van het geslacht Lepthwtarsa 
bestudeerd en in de Puhlications of the Carnegie Institution of Washington 
(1906) in een boekdeel van 320 bladzijden beschreven. Dit geslacht, 
waarvan de meest bekende soort, L. decemlineata, de Colorado-kever is, 
munt boven alle vroeger onderzochte daardoor uit, dat de eicellen 
eerst laat voor uitwendige invloeden gevoelig worden en wel eerst nadat 
de kleurontwikkeling in het lichaam is afgeloopen. Laat men die 
invloeden nu in die eerste periode werken, maar niet in de tweede, dan 
kan men de kleuren zeer sterk veranderen, maar zonder eenig erfelijk 
effect. De kinderen van zoo behandelde torren wdjken niet van het 
type hunner soort af. Hieruit volgt dat bij vroegere proeven de erfelijk- 
heid op een inwerking der proef-voorwaarden op de geslachtscellen 
