WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD . 
83 
Hoewel eenige waarnemers, o.a Miss C. O. Stevens, meenen dat 
„waarnemingen met het bloote oog er toe leiden om het verschijnsel, 
gedeeltelijk tenminste, aan noorderlicht toe te schrijven”, zoo is toch de 
meerderheid van gevoelen, dat dit geenszins het geval was, daar toch 
waarnemingen met den spectroscoop geen enkel bewijs leverden dat 
het verschijnsel van denzelfden aard was als het noorderlicht. Aan 
terugkaatsing van het zonnelicht in de hoogere lagen van den damp- 
kring doet het eerder denken; de schemering toch duurde beide nachten 
tot het weder aanbreken van den dag en een aantal waarnemers in 
Engeland berichten, dat men te middernacht bij haar licht vrij kleinen 
druk lezen kon. v. d. v. 
NATUURKUNDE. 
Over het bestaan van positieve eleetronen. (Jean Becquebel. 
Co nipt . Rend. 146 p. 1308, 1908). 
Van de negatieve electriciteit weet men dat de kleinste electrische 
deeltjes, die als zelfstandig bestaande deeltjes voorkomen, een massa 
hebben, die 2000 malen kleiner is dan die van een waterstofatoom. 
Men kent ze als de deeltjes, die de kathodestralen en de jS-stralen 
vormen, en men noemt ze electronen. Overeenkomstige positieve electro- 
nen had men tot dusverre nog niet leeren kennen. In de kanaalstralen, 
x-stralen en anodestralen heeft men te doen met ionen, stofdeeltjes 
wier grootte van dezelfde orde is als die der chemische atomen. Men 
meende daarom, dat de positieve electronen steeds met gewone, weeg- 
bare materie verbonden waren. ^ Bij zijn studie over magneto-optische 
verschijnselen in zeldzame aarden " heeft Becquerel het eerst een proef- 
ondervindelijken grondslag verkregen voor de hypothese van het bestaan 
van positieve electronen. 
Hij kreeg de vrije positieve electronen te zien in een buis van Croo- 
KES bestaande uit twee wijde, cylinder vormige gedeelten A en B, onder- 
ling verbonden door een nauwe buis C. In A bevindt zich de anode, 
terwijl de doorboorde kathode in B is aangebracht nabij de nauwe buis 
C. Door deze kathode gaan dan kanaalstralen. De ontladingen werden 
verkregen door een inductieklos of door een statische machine met 8 
schijven. Wanneer men de drukking klein genoeg maakt (hoogstens 
1) Zie mijn opstel „Over de moderne inzichten omtrent het wezen der electriciteit.” 
Album der Natuur 1906, p. 97. In dit stuk zijn nog een paar storende drukfouten g«- 
bleven, p. 99, 3e regel v. b. staat „beweegbare stof” dit moet zijn „weegbare stof.” 
P. 101, 16e regel v. b. staat „kathodestralen”, dit moet zijn „kanaalstralen.” 
2) Compt. Rend. 1906 en 1907. J. Becquerel en H. Kamerlingh Onnes. K. Acad. 
Amsterdam, Febr. 1908. 
