94 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
schijnbaar gedood zijn, door hoogere spanning van den LEDUC’schen 
stroom, zoodat hart en ademhaling stil staan, kan het leven weder 
worden opgewekt, indien men rhythmische prikkels met denzelfden 
stroom toepast, door de electroden aan hoofd en sacrum aan te leggen, 
en den stroom een seconde te sluiten en drie tot vier seconden te 
openen ; hierdoor wordt namelijk telkens een energische kunstmatige 
ademhaling veroorzaakt, waardoor het dier weder levend wordt. Is een 
individu door een gelijkstroom of wisselstroom van hooge spanning ge- 
dood, dan kan eveneens de LEDUC’sche stroom op genoemde wijze met 
succes worden toegepast ; voor den mensch is de hoegrootheid der 
spanning nog niet bekend, evenwel moet zij krachtige rh}'thmische 
ademhalingen kunnen veroorzaken . 
(Zeitsclir. f. med. Elektr. and Röntgeiik., 10-6. Juni '08.) A. S. 
DELFSTOFKUNDE. 
Oorzaak van den reuk van tegen elkander geslagen kiezel- 
steenen. — Kiezelsteenen, sterk gewreven of tegen elkaar geslagen, ver- 
spreiden een onaangenamen reuk, die aan dien van gezengde haren 
herinnert. J. en A. Piccard hebben door proeven uitgemaakt, dat de 
oorzaak daarvan in het betasten met de handen gelegen is. 
Steenen, door uitgloeien gezuiverd en daarna alleen met goed ge- 
wasschen handschoenen aangepakt, geven bij het tegen elkaar slaan 
geen reuk meer. V'oorts hebben zij denzelfden reuk verkregen dooreen 
platinadraad te betasten en dan door een galvanischen stroom tot 200 
a 300*^ C. te verhitten. Even hooge temperatuur moet dus door het 
slaan of wrijven worden bereikt, zal men den reuk waarnemen. 
Men kan aan gegloeide kiezelsteenen ook andere geuren meededen . 
Worden zij bevochtigd met een spoor eener oplossing, die rattekruit 
en azijnzuren natron bevat, dan geven zij tegen elkaar geslagen den 
ondraaglijke!! reuk naar kakodyl. Met suiker of met zwavel in aan- 
raking gebracht, geven zij aldus resp. den reuk naar caramel of 
naar zwaveligzuur. 
Het is verbazend welke geringe hoeveelheden stof hiervoor noodig 
zijn; trouwens weet men dat ons reukorgaan uiterst geringe hoeveel- 
heden riekende stoften kan waarnemen. 
[ReiK Sc., 20/6 1908.) 
R. S. TJ. M. 
