KUHL EN VAN HASSELT. 
9 
naam in het album der Groningsche hoogeschool , ingeschreven als 
student der geneeskunde. Niet zeldzaam cominomis tusschen het 
ideale verlangen natuuronderzoeker te worden en de praktische 
keuze van een geldswaardig beroep. Vele natuuronderzoekers heb- 
ben datzelfde dualisme doorgemaakt — en zich later niet beklaagd , 
indien zij hunnen zoölogischen , physiologischen of anthropologischen 
levensarbeid moesten aanvangen met de grondige studie van den 
mensch in gezonden en zieken staat , gelijk die het onderwerp der 
geneeskundige wetenschap uitmaakt. 
Aangaande den Groningschen medicinae studiosus j. c. van Hasselt 
lezen wij de getuigenis, dat hij was » bescheiden, vriendelijk, open- 
hartig, dienstvaardig jegens zijne makkers en bij allen bemind.’’ 
De in deze levensschets voorkomende afbeelding is eene copie van het 
eenige , wellicht niet zeer fraaie , portret dat er van hem bestaat. Ge- 
lukkig echter heeft prof. van swinderen van hem een beter portret 
ontworpen, dat thans, na 80 jaren , nog altijd even schoon en dui- 
delijk is, en het stempel der waarheid draagt: 
»Van HASSELT was vlug van bevatting, had een juist oordeel en 
een goed geheugen , een fijne smaak voor het schoone en verhevene. 
Hij had zintuigen , die hem geheel tot natuuronderzoeker vormden , 
een sterk lichaam , maar dat zich gemakkelijk naar alles buigen liet, 
weinige behoeften en een grenzelooze geestdrift voor zyne wetenschap. 
Ik weet den hoofdtrek van zijn karakter niet beter uit te drukken, 
dan door te zeggen : hij was geheel natuurlijk. Hij had een af keer 
van alles wat stijf en gedwongen was. Het opvolgen van etiquettes 
was hem moeilijk, statievisites ontweek hq ; de noodzakelijkheid van 
het in acht nemen van diplomatische vormen was hem onbegrijpelijk ; 
in zijne kleeding was hij meestal beneden zijn stand en was er niet 
iets edels in zijn gelaat en in zijne houding geweest , uit zijne klee- 
deren te oordeelen zou men dikwqls den fatsoenleken man in hem 
niet herkend hebben. Met valsche plichtplegingen liet hq zich niet 
in ; wat hq zeide meende hq , hq was open en oprecht. Ofschoon hq 
in voorkomende gevallen wel eens wat phlegmatisch scheen , was hq 
zeer gevoelig en had hij een hooge mate van geestdrift voor alles , 
wat waar, goed en schoon is. Tn zijn omgang met anderen was hij 
minzaam en dienstvallig , voor genoten weldaden in zijn hart erkente- 
lijk , schoon hij voor het uiterlijk wel eens verzuimde die dankbaar- 
heid door herhaalde betuigingen te vertoonen. Hij had een hoog 
gevoel van de waarde der menschelijke natuur en eerbiedigde hare 
