KUHL EN VAN HASSELT. 
aanvaarden , voortging met het naturaliën-ruilkantoor en , haast nog 
als kind , met de voornaamste geleerden van Europa in briefwisseling 
trad. In die dagen schreef kühl aan zijn vriend boie , die hem later 
opvolgde als lid der natuurkundige commissie in Nederlandsch-Indië , 
en die ook in Buitenzorg begraven ligt (f 4 Sept. 182 7), de volgende 
merkwaardige regelen : 
»Wat er nog van mij worden zal, weet ik niet. De natuurlijke 
historie is mijn leven en mijne zaligheid en ik wil daarom een 
stand kiezen , in welken ik mij met deze zooveel mogelijk kan bezig 
houden. De rechtsgeleerdheid wil mij volstrekt niet in het hoofd , en 
ik geloof daarom het best -te doen met de geneeskunde tot mijn 
hoofdvak te kiezen , wanneer er zich niet schielijk een gunstiger 
uitzicht opent , dat ik mij geheel en uitsluitend aan de natuurlijke 
historie kan wijden. Als arts kan ik de geheele wereld doorkomen 
en als ik dan mijne studiën volbracht heb, zal ik trachten natuur- 
historische reizen te doen , bij voorbeeld naar Amerika , of werwaarts 
mij anders het lot voeren zal.’^ 
Hoewel zijn vader hem liever de juridische studiën had zien 
kiezen, was ten slotte beslist, dat kuhl in Sept. 1816 te Heidelberg 
geneeskunst zou gaan studeeren , — toen er eene schijnbaar kleine om- 
standigheid tusschen beide kwam , die aan kuhl’s leven een geheel 
andere richting heeft gegeven en hem naar Gruno’s stad , in plaats 
van naar de boorden der Neckar , leidde. 
In de zomervacantie van 1816 maakte n.1. prof. van swinderen 
met twee Groningsche collega’s eene voetreis door Duitschland en 
kwam hij op die reis ook te Hanau , ^ dat toenmaals voor natuur- 
onderzoekers een zeer bekend oord was : van het Mainland , van Hanau 
en Frankfort ging in die dagen een wetenschappelijk réveil uit. 
Natuurlyk kwam van swinderen nu in kennis met iieinrich kuhl, 
van wien hij al van meer dan een zijde veel goeds vernomen had. 
»Wij werden spoedig vrienden,” schrijft van swinderen, »en 
ik verliet hem den geheelen dag van ons verblijf te Hanau niet 
weder. Met eene bijzondere belangstelling hoorde hij , dat mijne 
woonplaats slechts vier of vijf uren van de zee gelegen was en al 
spoedig gaf hij mp zijn groot verlangen te kennen om deze eens te 
^ Zie voor Hauau in KUHl’s tijd o. a. een merkwaardig boek in onze taal, n.1. 
Wandelingen en kleine reizen in den omtrek van Hanau ^ Frankfort en andere voorname 
gedeelten van Duitschland^ door H. POïïER, Predikant bij de Gereformeerde Neder- 
landscbe Gemeente te Hanau. (litg. te Amsterdam, bij A. B. Saakes, 1811.) 
