16 
KUIIL EN VAN HASSELT. 
ook zijne mechanische talenten waren voor zijn stand als natuur- 
onderzoeker niet minder berekend : zijne handen konden alles maken 
wat zijn wil verlangde. Hij teekende juist en fraai , zette heerlyk op, 
ontleedde voortreffelpk. Met deze kostbare eigenschappen vereenigde 
KUHL een onnavolgbare vlijt : verandering van werk was zijn eenige 
uitspanning. Alles wat zijn hand vond om te doen , dat deed hij in 
de kracht des woords met alle macht. Voor zijne wetenschap had hij 
eene liefde en een geestdrift , waarvoor alles bij hem wijken moest. 
Ach , ware deze laatste wat meer getemperd geweest door het gevoel 
van gebrek aan alvermogen des lichaams. 
»In gezelschap was kühl de vroolijkheid en opgeruimdheid zelve, 
wiens omgang overal en door allen gezocht werd en waarlijk , wie 
zou den altijd tevredenen , hartelijken , deelnemenden , over elk anderen 
toegevend en alleen over zich zelven onvoorwaardelijk gestreng oor- 
deelenden jongeling niet gaarne in zijn gezelschap gehad hebben ?’^ 
Kuhl vond te Groningen alles , wat zijn hart begeerde. In het 
nieuw gestichte museum , waar ook zijn kamer was , kon hij ver- 
zamelen en onderzoeken naar hartelust, steeds trouw geholpen door 
prof. VAN swiNDEREN , die zijn enthousiasme deelde. Reizen werden 
ondernomen , om de rijke kabinetten van Holland te leeren kennen 
en talrijke uitstapjes naar de zeekust gedaan, waarbij kuhl volop 
genoot van eene hem tot toen onbekende fauna en flora. In de 
Pinkstervacantie had de reeds te Hanau beloofde tocht naar het eiland 
Rottum plaats, een tocht, die tal van belangrijke vondsten opleverde. 
Kuhl werkte samen met van Hasselt, die hèm de physiologie , en 
wien hij zijne practische kennis der dierkunde leerde. In 1817 
schreef de Groningsche philosophische faculteit een prijsvraag uit 
»over de geleidelijke overgangen in de klasse der zoogdieren.’^ Dit 
bekoorlijk onderwerp , dat als prijsvraag ook nu nog elk jeugdig zoö- 
loog zou aantrekken, was voor van Hasselt en kuhl als geknipt 
en beiden zetten zich, in edelen wedijver, doch zonder allen naijver, 
aan den arbeid. In de Annales Academiae Groninganae 1816 — 17 
zijn hunne beantwoordingen dezer prijsvraag opgenomen ; zij werden 
naar de toenmalige gewoonte in de latijnsche taal geschreven. Aan 
KUHL viel de gouden medaille , aan van Hasselt de zilveren ten deel 
en het Natuurkundig Genootschap bood , naar aanleiding dezer twee- 
voudige bekroning ,‘ beiden het eerelidmaatschap aan. Den volgenden 
winter gingen van Hasselt en kuhl samen ontleedkundige onderwerpen 
zelfstandig ter hand nemen: de resultaten dezer gemeenschappelijke 
