KÜHL EN VAN HASSELT. 
19 
ais ik niet het geluk had gehad met U kennis te maken. Myn ver- 
blijf te Groningen was mij zeer aangenaam en nooit zal ik de schoone 
dagen vergeten , in welke ik mij daar begon te ontwikkelen.” 
Niet minder verheugd was de goede professor van swinderen om 
zijnentwil , hoeveel leed het hem ook doen moest den genialen kuiil 
uit zijne dagelijksche omgeving te missen en voor zyn museum te 
verliezen. 
In April 1819 vertrok kuhl, in gezelschap van temminck en 
L1CHTENSTEIN , naar Londen , om daar de collecties der musea te 
bestudeeren en zich tot zijne Indische reis voor te bereiden — hy 
vond er de vriendelijkste ontvangst: blijkbaar was Kunt, die reeds 
eenige monographieën geschreven had en bereids lid was van de Aca- 
demia Leopoldina , geen vreemdeling voor de Engelsche geleerden 
en werd hij beschouwd 'als iemand van de toekomst, a coming man. 
Het Britsch museum en de andere Londensche verzamelingen , be- 
paaldelijk die van banks en van de Linnaean Society , leverden 
prachtige stof voor kuhl’s studiën ; voorts verzuimde hij niet den 
botanicus aiton te bezoeken , die directeur was van den toen 
reeds vermaarden Kew Garden, terwyl hij te Londen ook den beroem- 
den DECANDOLLE aantrof, die bezig was met herbarium-studiën te 
maken voor zijn Prodromus. Na een halfjarig verblijf in Engeland 
zien wij kuhl in Aug. 1819 weder te Groningen, en genoot hij op 
den 6den van die maand de voor een student zeker ongewone eer 
zonder eenig examen tot doctor te worden verheven. »Dat had ik 
mij toch niet voorgesteld, schreef kuhl naar aanleiding dier onder- 
scheiding, »dat ik ooit ein betiteltes Geschöpf zou worden!” In die 
dagen werd met zyn vriend van Hasselt het plan opgemaakt samen 
naar Parijs te gaan , kuhl om de hem gegeven ministerieele opdracht 
verder uit te voeren , van Hasselt om de klinieken en de hospitalen 
der Fransche hoofdstad te bezoeken: dat ook van Hasselt deel zou 
nemen aan de Indische reis stond toen nog niet vast , ofschoon 
ongetwijfeld het verlangen wel in zijn binnenste zal opgekomen 
zijn. Maar zijn vader was kort te voren gestorven en vóór alles 
moest hij er dus aan denken zijne geneeskundige studiën tot 
een goed eind te brengen. Nog een derde • Groningsch student, de 
vroeg gestorven cremers, nam aan dezen studietocht naar Parijs 
deel: van Hasselt en cremers maakten de reis over Zwitserland, 
kuhl ging intusschen naar Neuwied , om bij den uit Brazilië terug- 
gekeerden natuuronderzoeker Prins maximiliaan von wied raad in te 
