ROODE SCHEMERINGSBUNDELS. 
27 
reten der gesloten luiken naar binnen dringen. Zoo ontstaan in ieder 
geval de eigenaardige lichtbundels , die men op den dag onder 
een wolkendek waarneemt , als de zon daardoor heen schijnt , aan 
welke lichtbundels men den naam »waterhalers der zon” geeft. 
Toch is dat verschpnsel niet hetzelfde wat hier onder den naam 
roode schemeringsbundels beschreven is en het is dan ook ten onrechte 
dat sommige waarnemers het verward hebben met de roode bundels, 
die alleen dan optreden, wanneer de zon met een inlensief goud- 
roode kleur ondergaat. 
Wanneer wij ons voorstellen dat op grooten afstand van ons in 
de richting, waar de zon staat, de hemel bewolkt is, doch zoo, dat 
er openingen in het wolkendek zpn , dan is het mogelijk , dat de 
zonnestralen , door deze openingen heên vallende , stof- of waterdeeltjes 
op hun weg ontmoeten en daardoor in alle richtingen teruggekaatst 
worden. Die deeltjes, welke in de bundels lichtstralen gelegen zijn, 
worden sterker verlicht dan die, welke zich in de schaduw der wolken 
bevinden , zoodat zij voor het oog zichtbaar worden. Wij zien dan 
die deeltjes als het ware en tezamen vormen zij die lichtende 
bundels, die wy onder het wolkendek kunnen waarnemen. Naarmate 
de zon daalt , nemen die bundels een meer schuinen stand aan totdat 
zij ten slotte zich in horizontale richting uitstrekken. Men zal ge- 
makkelijk inzien dat het laatste alleen dan kan plaats hebben, 
wanneer de wolken zich op grooten afstand van ons bevinden en de 
zon op het punt van ondergaan is. Wij bevinden ons op dat oogen- 
blik in de bundels zelf en wy zien den hemel , in de nabyheid van 
de plaats waar de zon is , sterk verlicht. De kleur zal rood zyn , 
omdat de zonnestralen een zeer langen weg door den dampkring 
moeten afleggen , waarby de roode lichtstralen nog bijna uitsluitend 
degenen zijn, die doorgelaten worden. Eenigen tijd later , wanneer de 
zon onder den horizon gedaald is, loopen de bundels schuin naar 
boven over onze hoofden heên en wy zien er dan van onderen tegen 
aan. Naarmate de zon daalt wordt de stand der bundels meer en meer 
rechtop ; maar gelijktijdig verwijderen zy zich van ons , zoodat zij 
onduidelijker worden , totdat zij ten slotte geheel onzichtbaar zyn 
geworden. 
Deze verklaring is in sommige opzichten zeer aannemelijk en wordt 
niet onbelangrijk ondersteund door het feit , dat men heel enkele 
malen de bundels om het uitstralingspunt ziet draaien , zoodat bijv. 
bundels , die eerst rechtop schenen te staan , later een schuinen 
