OVER DE KLEINSTE STOFDEELTJES. 
39 
Het is duidelijk dat twee tegenovergesteld gerichte bewegingen 
elkaar kunnen uitdooven. De emissietheorie van newton , die het licht 
deed kennen als eene fijne stof, was niet in staat de interferentie te 
verklaren. De door hertz waargenomen electrische verschijnselen , die 
ik hier boven vermeldde , kunnen eveneens slechts aan interferentie 
toegeschreven worden. 
Het komt mij daarom voor , dat wij hierin voldoende reden vinden 
voor de overtuiging, dat het heelal gevuld is met eene stof, die de 
electrische en de lichtverschynselen overdraagt. De stof, die de licht» 
verschijnselen overdraagt , noemt men aeiher. 
Als wij deze hypothese aannemen , dan wordt ons ook duidelijk , 
hoe arbeidsvermogen van de zon aan de aarde wordt medegedeeld ; 
want arbeidsvermogen is aan stof gebonden. 
Intusschen is men geneigd te vragen , of het bestaan van den 
aether ook nog op andere wijze kan blyken , bepaaldelijk door eigen- 
schappen waaraan wij ook de overige stof herkennen. In de eerste 
plaats zal men dan aan de zwaarte denken. 
Newton kende aan een stofdeeltje het vermogen toe op een ander, 
hoever ook daarvan verwijderd , eene kracht uit te oefenen , die 
gericht is volgens de verbindingslijn der stofdeeltjes en wier grootte 
omgekeerd evenredig is aan het kwadraat van hun onderlingen 
afstand. De zwaarte is een gevolg van die eigenschap. Volgt hieruit 
noodzakelyk dat de aether, om stof te zijn, ook zwaarte moet hebben. 
Dit is geenszins het geval , want men is wel geneigd aan te nemen , 
dat de gravitatie bewerkt wordt door eene stof die de wereldruimte 
vult. Newton zelf oordeelde er ook zoo over. In een brief aan 
bentley schreef hij : 
»Dat de zwaarte de materie aangeboren, immanent zou zijn en tot 
hare noodzakelijke voorwaarde zou behooren , zoodat een lichaam op 
een afstand door een vacuum op een ander kan werken , zonder 
tusschenkomst van iets , met behulp waarvan en waardoor hare 
werking en kracht van het eene op het andere overgedragen kon 
worden, is voor mij zoo absurd, dat ik niemand, die in philosophi- 
sche vragen een competent denkvermogen bezit , van zulk eene 
meening verdenk.’’ 
Stores zeide hieromtrent in eene voordracht voor de jaarlijksche 
vergadering van het Victoria Institute : 
» De vraag dringt zich nu aan den geest op , graviteert de aether 
ook naar dat , wat wij weegbare materie noemen ? Dit is eene vraag 
