O'VER DE KLEINSTE STOFDEELTJES. 
45 
Op overeenkomstige wijze kunnen wij ook de dikte bepalen van 
een zeepvlies. Wanneer wij daarop licht laten weerkaatsen dan krijgen 
wij interferentieverschijnselen tusschen de stralen , die op den voor- 
kant en aan den achterkant van het vlies teruggekaatst zijn. Daar 
het licht zich in de vloeistof langzamer beweegt dan in de lucht , 
moet men hiermede bij de bepaling van het wegverschil rekening 
houden. De dikte van het vlies wordt daardoor als het ware ver- 
meerderd in de verhouding van de voortplantingssnelheden van het 
licht in lucht en in water , welke verhouding men brekingsaanwijzer 
noemt. Hier gaat eene halve golflengte verloren bij de terugkaatsing 
op den voorkant. Men vindt dan dat er versterking van het weer- 
kaatste licht ontstaat als de dikte van het vlies , vermenigvuldigd 
met den brekingsaanwijzer, een oneven aantal vierde golflengten is. ’ 
Zoo blijkt , dat het dunste vlies dat versterking van het gele licht 
0.59 
kan geven is d = 7 ^ 7- g = 0.11 g. 
Als het deze dikte heeft toont het zich geelachtig wit. Men kan 
de kleuren door het beeld zien stroomen. Eerst groen , dat als het 
vlies dunner wordt trapsgewijze overgaat in donker rood, licht rood, 
geelachtig wit , dan groen , blauw en donker violet. Zoodra een zwarte 
vlek ontstaat berst het. 
Volgens de metingen van reynold en rücker (1883) zou de grens- 
dikte van een zeepvlies 0.012 g zijn. 
Uit de kleur van oxydlaagjes op metalen kunnen wij ook de dikte 
daarvan beoordeelen. De eerste licht oranje gekleurde oxydlaagjes 
hebben hunne kleur tj danken aan de absorptie van violet en blauw 
in het teruggekaatste licht. Zij ontstaat door interferentie van dit 
licht in de laagjes, wier dikte omstreeks 0.1 moet bedragen, daar 
zij minder dik moeten zijn dan golflengte van violet. 
Als de dikte van metalen geringer wordt dan eene golflengte van 
het licht , dan worden zij soms doorschijnend. Ziehier een goudblad 
dat groen licht doorlaat. De dikte van het goud kon men door weging 
en meting van de oppervlakte vinden, zij is 0.122 g; dus kleiner 
dan ^3 golflengte van violet. Het koperblad is 0.310 g en laat geen 
licht door. Faraday heeft een goudblaadje vervaardigd , waarvan de 
dikte slechts 5 gg = Yso golflengte van violet was. Dit blaadje 
^ Maximum 2nd — U = 2p 2nd = (2p + 1) 4 = (2p + 1) — — ofnd = 
^ 2 4ü 
(2p + 1) 
