tCüHL EN VAN HASSELT. 
69 
ontdekkingen aan hem verplicht en deze verplichting zou elk jaar 
door de uitbreiding zijner kennis gestegen zijn , zoodat de natuuron- 
derzoeker zijn te vroegen dood evenzeer betreurt als hij , die het geluk 
had zijn edel karakter te kennen en zijne vriendschap te bezitten.” 
Buitenzorg, den 16 October 1821. j. c. VAN HASSELT. 
Dat werkelijk kühl stierf »door het al te zware werk en de al 
te groote vermoeienis des lichaams” , zooals zyn tegenwoordig ^ graf- 
schrift getuigt, lezen wij ook in een brief van den heer engelhardt , 
den toenmaligen landheer van Pondok Gedé, die aldus ons vrienden- 
paar aan den arbeid beschrijft : 
»Van het eerste oogenblik , dat ik het genoegen had hen te ont- 
moeten , hebben beide de heeren kühl en van hasselt mij zeer veel 
belangstelling ingeboezemd , als dadelijk vele blijken gegeven hebbende , 
zoo in hunne gesprekken als in het doen van nasporingen van alles, 
hetgeen op hun vak en de wetenschappen in het algemeen betrek- 
king had , met welken pver zij bezield waren om aan het oogmerk 
hunner zending naar Java te voldoen , namelijk het bevorderen en 
^ Er werd een grafteeken door den gouverneur-generaal voor KUHL te Buitenzorg opgericht, 
dat echter spoedig plaats moest maken voor een ander, aan KUHL en VAN HASSELT 
te zamen gewijd. Het monnment droeg aanvankelijk dit opschrift, door prof. REIN- 
WARDT aangegeven, en was door diens landschap-schilder , de heer PAYEN, ontworpen. 
M. S. 
Henrici Kuhl 
Hanoviani 
Med. et Philos.ae Theor.ae Doet. 
Qui Regis auspiciis 
Naturae scrutandae causa 
huc profectus. 
Egregiis animi dotibus 
et 
Singulari doctrina 
Munere vix suscepto 
Jam summae expectationi 
De se excitatae 
Haud defuturus 
Mox in ipso operis limine 
Praematurae morti 
Succubuit 
Musis infestae, patriae amicisq. acerbae 
Ao. MDCCCXXI m. Sept. d.XIV Aetatis XXV. 
(Der gedachtenis gewijd van HEINRICH KUHL van Hanau, doctor der geneeskunde 
en ‘ wijsbegeerte , onder des Konings hoede, terwille van het natuurkundig onderzoek, 
hier heen vertrokken , met uituemende geestesgaven en een bijzondere geleerdheid , die 
toen de taak nauw was aanvaard reeds op ’t punt stond in de hoogste verwachtingen, 
die hij van zich had opgewekt , geenszins te kort te schieten , doch wel haast op de 
grens zelve des arbeids aan een voortijdigen dood bezweek , die de muzen griefde en 
de vrienden des vaderlands bitter viel. Op, 14 September 1821 in zijn 25ste levensjaar.) 
