IETS OVER ONZEN GEWONEN AAL. 
97 
ontwikkeld. Aan den bovenkant zitten de ruggemerguitsteeksels (neur- 
apophysen). (c) Deze zijn op de eerste zeven wervels ieder in kleine 
puntjes verdeeld , (fig. ' 3 c) wat steviger aanhechtingsplaats voor 
Fig. 3. 
de spieren geeft. Op de achtste en volgende wervels (fig. 4 en 5 c) 
zijn zij lang en dun, omgeven het ruggemerg en komen daarboven 
te zamen. Vóór de ruggemerguitsteeksels bevinden zich de bovenste 
dwarsuitsteeksels (diapophysen (ó)), deze zijn op de zes eerste wervels 
naar achteren gericht , op de volgende wervels naar achteren en 
naar boven en steken in de dorsale helft der groote zijspier. Aan 
den onderkant van de wervels zitten onderste dwarsuitsteeksels (par- 
apophysen (g , ^)); deze zijn aan de eerste zes wervels slechts kleine 
puntige uitwassen, die, langzamerhand grooter wordende, zich van 
den zevenden wervel af tot gepunte stekels vormen , welke naar 
buiten , naar achteren en naar beneden gericht zijn. Zij dragen aan 
hun punt korte , zwakke ribben (ï). Op den 44sten of 45ste° wervel 
verdeelt dit dwarsuitsteeksel zich in twee, soms in 3 takken. De 
voorste tak draagt de rib. De achterste tak , welke enkel of dubbel 
kan zijn , buigt zich naar binnen en vereenigt zich van den 463ten 
wervel af met dien der andere zijde. Zij vormen alsdan de bloed- 
vatenbogen. Het zijn nu haemapophysen , bloedvatenuitsteeksels (e ) , 
die de bloedvaten omgeven en daaronder te zamen komen. De ribben 
worden naar den staart toe vervangen door kleine beenstukjes (d), 
welke in de ventrale helft der zijspier steken. Er is nog een tweede 
paar onderste dwarsuitsteeksels (h ) , doch alleen aan den achtsten 
tot en met den vier-en-veertigsten wervel ; zij zitten daar achter de 
voorste onderste dwarsuitsteeksels en zijn kleiner dan deze. 
De achterkant van het lichaam van den laatsten wervel is afge- 
plat , dit is het urostyle. Deze laatste wervel is met den voorlaatsten 
tot één vergroeid , bij jonge alen is de scheiding nog te zien. Onder 
dezen saamgegroeiden wervel ligt het bovenste hypuraalbeen , dat 
uit twee aan hun basis te zamen gegroeide bloedvatenbogen gevormd 
is, in analogie met de twee vergroeide wervellichamen. De einden 
Fig. 4. Fig. 5, 
