98 
TETS OVER ONZEN GEWONEN AA.L. 
zijn ook vereenigd, plat en naar achteren gericht. Zij omsluiten 
eene elliptische holte , waarin het kloppende Ijmphhart ligt. Onder 
dit bovenste hypuraalbeen ligt het onderste hypuraalbeen , dat zich 
ook naar achteren richt en gevormd is door den bloedvatenstekel 
van den wervel , welke voor den vergroeiden wervel ligt , die dus 
bij jonge alen de voor-voorlaatste wervel is , bij volwassen alen als 
voorlaatste wervel te zien is. 
Robin ^ vond bij jonge alen het onderste hypuraalbeen meer ont- 
wikkeld dan bij de oudere alen en ook oorspronkelijk gescheiden door 
een naad van zijn bloedvatenboog. Bij volwassen alen heeft het den 
vorm van een staafje. Zooals wij reeds opgemerkt hebben , zijn uit- 
wendig de grenzen der staartvin niet te onderscheiden , inwendig is 
dit wel het geval , doordat de tien stralen der staartvin aan hun voet 
gespleten zijn , zoodat zij de platte randen van het urostyle en de hypu- 
raalbeenderen insluiten ; vijf staan er aan het urostyle , vier aan het 
bovenste hypuraalbeen en één aan het onderste hypuraalbeen. 
De stralen , welke men tot de rug- en aarsvin kan rekenen , articu- 
leeren door een plat vlak met tusschenstekelbeentjes , interneuralen aan 
de dorsale zijde, interhaemalen aan de ventrale zyde. Tusschen de toppen 
van twee ruggemerguitsteeksels of twee bloedvatenuitsteeksels ein- 
digen drie tusschenstekelbeentjes. Zoover als de buikholte-verlengsels 
gaan , scheiden deze aldaar de interhaemalen van de werveluitsteeksels. 
In den eersten embryonalen toestand loopt de staart bij de visschen 
geheel recht. Bij den volwassen aal is deze primitieve richting ge- 
bleven, zijn staart loopt geheel recht, kromt zich niet naar boven. 
Het is dus niet alleen de vertikale vin , doch ook de staart , welke 
nog den oorspronkelijken toestand bezit. Om een gemakkelpk over- 
zicht over de beenderen van den kop te krijgen , kunnen wij deze 
eerst in groepen verdeelen en de plaatsing der groepen nagaan. Ten 
eerste de schedeldoos. Deze bestaat bp het gewone vischtype uit 26 
beenstukjes en heeft eenige holten ; eene groote achterste holte voor 
de hersenen , eene middelste voor de oogen , (fig. 6d) eene voorste 
voor den neus , terwijl onder en zijdelings van de hersenholte zich de 
oorholten bevinden. Aan deze doos hangt vervolgens de onderoogring 
alsook het ophangapparaat. Achter dit laatste is het kieuw- 
deksel , er voor is de palatineboog , er onder hangt de onderkaak 
en aan den binnenkant de tongbeenboog. Binnen den tongbeenboog 
^ Journal Anat. Phys, 1880 pl. XXV fig. 3 en pl. XXIV fig. 4. 
