IETS OVER ONZEN GEWONEN AAL. 
101 
been en op de palatinen hebben, vormen de tanden van het hoofd 
van het ploegschaarbeen met de tanden van de palatinen een boog. 
Bij den aal vormen de tanden van het hoofd van het ploegschaar -|- 
zeefbeen met de tanden van het buitenste been ook een boog. Naar 
achteren strekt zich de tandenband, langzamerhand nauwer wordend, 
tot den mondhoek uit en werkt tegen een gelijken band op de onderkaak. 
Het voorste deel van het buitenste been doet door zijne plaats in het 
verhemelte , door zijne aanhechting aan het ploegschaarbeen en door de 
richting van zijn tandenband aan het palatinebeen denken , terwyl het 
achterste deel door zijne richting naar beneden, door dat het de onderkaak 
omsluit, door den spierband naar de onderkaak en door het werken der 
tanden tegen die der onderkaak aan een bovenkaaksbeen herinnert. 
OwEN denkt, dat door reductie het bovenkaaksbeen en het voor- 
bovenkaaksbeen verdwenen zijn en de top van den bek gevormd is, 
evenals bij den snoek, door het ploegschaarbeen -|- zeef been. Het 
buitenste been is dan het palatinebeen. 
Rosenthal, peters, brattström, lilljeborg en anderen rekenen 
het beenstukje als het bovenkaaksbeen ; zij denken , dat de voor-boven- 
kaaksbeenderen ' versmolten zijn met het ploegschaarbeen -|- zeef been, 
welke den top van den bek vormen en dat het palatinebeen ontbreekt. 
CuviER zegt: het bovenkaaksbeen en het palatinebeen ontbreken, 
het buitenste beenstukje is het voorbovenkaaksbeen. Dit is een tijd 
lang algemeen aangenomen. 
Smitt meent, dat het buitenste beenstukje het saamgesmolten 
palatine -|- bovenkaaksbeen kan zijn en dat het voorbovenkaaksbeen 
met het ploegschaarbeen zeef been vereenigd is. 
Geen der bovengenoemde veronderstellingen is op vaste gronden bewezen. 
Het neusbeen (turbinale) is kraakbeenig. 
De onderkaak bestaat uit het dentale en het articulare, 
De tongbeenboog en kieuwbogen hebben wij vroeger ' reeds nage- 
gaan. Het kieuwstralenvlies is groot , doch daar zijne randen over 
hun grootste deel met elkaar en met de huid verbonden zijn , zoo is 
er slechts eene kleine spieetvormige kieuwopening. Er zyn tien 
kieuwvliesstralen , de eerste is breed , de negen overige zijn dun en 
smal ; zij loopen boogvormig om het onderkieuwdeksel en het kieuw- 
deksel heen en beschermen het grootste achterste deel der kieuwen , 
dat zich niet onder het kieuwdeksel bevindt. 
^ Album der Natuur^ 1902, bladz. 71 — 73 en 79. 
