IN HET PLANTENRIJK. 
107 
geldeelen weinig ’en de bladeren krachtig , terwijl deze dan door 
bladscheeden een schynstengel kunnen vormen ; Gentiana lutea en 
Veratrum album groeien beide op de Alpen en gelyken , zoolang zy 
niet bloeien , veel op elkaar en toch is de eerste een tweekiem- 
bladig , de andere een eenzaadlobbig gewas. Zelfs tusschen Sporeplanten 
en Zaadplanten kan overeenkomst ontstaan : Mossen gelijken soms op 
Palmen in ’t klein, Crassula lycopodioides gelijkt op Lycopodium, 
Veronica cupressiformis op Cupressus , enz. — De Musa of Paradys- 
appel vertoont een schijnstam , uit om elkaar gelegen bladscheeden 
gevormd ; bij Haemanthus , beboerende tot een gansch andere afdeeling 
van het plantenrijk, komt hetzelfde voor. De stam van Taxus bacqata 
en van Platanus orientalis toonen wel overeenkomst , doordien bij beide 
de schors in onregelmatige stukken afschilfert en van verwantschap 
tusschen een Taxis en een Plataan kan toch geen sprake wezen. Bij 
de Sering {Syringa vulgaris) ontstaat een vertakking van den stengel, 
doordien de eindknop afsterft en de beide lagere zijknoppen twee 
even krachtige zijtakken vormen ; bij andere planten komt een geheel 
gelijke vorksgewijze vertakking voor door splitsing van het vegetatie- 
punt. Omgekeerd kan een schijnbare vertakking ontstaan doordien 
uit een van de twee oksels der bovenste overstaande bladeren zich 
een zijtak ontwikkelt, die door krachtigen groei aan de hoofdas 
gelijk wordt , terwijl de andere okselknop afsterft. Bij Selaginella 
daarentegen ontstaat een werkelijke vorksgewijze ’ vertakking , maar 
het eene vegetatiepunt groeit zoo weinig uit dat het een zijtak schijnt 
te vormen van de as uit het andere punt ontstaan. — Is het nog noodig 
op overeenkomst in bladvorm te wijzen ? Soortnamen als : hederaejolius, 
urticifolius , sorbifolius , ilicifolius , fraxinifolius , enz. spreken voor die 
gelijkheid , waarvan wij geen voldoende verklaring geven kunnen. In 
te stemmen met de meening »that the case of mimicry in animals 
might exist as well in plants” gaat toch niet, want, om nog even 
terug te komen op de straks reeds genoemde Brandnetel en Doove- 
netel: ’t is toch ook nog de vraag of de brandbaren van ürtica 
dioica dienen om dieren af te schrikken om die plant te eten ; ver- 
schillende rupsen leven op haar en voeden zich met hare bladeren. 
En hebben dan die rupsen haren gekregen die op die van de Brand- 
netel gelijken , om door andere dieren niet gegeten te worden ? De 
bladeren van Wahlenbergia hederacea (Campanulaceae) gelijken zoo 
volkomen op het loof van Marchantia polymorpha , een Levermos , dat, 
indien beide in eenzelfden schotel worden gekweekt, zelfs een met 
