EEN ZOUTWOESTIJN IN CALIFDRNll^. 
119 
Nu wordt het in lorries over de spoorstaven , die met den Zuid- 
pacific-spoorweg in verbinding staan , naar de zoutmolens gebracht 
om verder verwerkt te worden. 
Een gemakkelijk werk is deze zoutwinning niet. Weken lang heerscht 
in de woestijn een hitte, waar tegen blanken niet bestand zijn , zoodat 
men roodhuiden en Javanen in dienst moest nemen. Het is niet 
alleen de felle hitte, die ’t werk bemoeilijkt, maar ook het schelle 
licht , dat van de door de zon beschenen zoutkristallen terugkaatst , 
zoodat de oogen verblind en ontstoken worden , als men ze niet 
door brillen van donker glas beschut. Voorts brengt de inademing 
der met zoutstofjes bezwangerde lucht een onlijdelijken dorst te weeg. 
De arbeiders drinken ongelooflijk veel water en hebben veel te lijden 
van zonnesteek. 
Zijn de velden afgezouten , dan laat men ze liggen totdat zich uit 
het water, waarmee zij door de opwellende bronnen overdekt worden, 
weêr een behoorlijke zoutlaag heeft afgezet. Vermoedelijk kan men 
met de exploitatie nog geruimen tijd voortgaan. 
Betooverend schoon is de aanblik van dit zoutmeer bij maneschijn. 
Het matte licht wordt in de millioenen zoutkristalletjes door totale 
reflectie in al de kleuren van den regenboog teruggeworpen en brengt 
een kleurenspel teweeg, dat onvergetelijk blijft voor den bezoeker. 
(Naar: Gartenlaube ^ 1902, bladz. 400). r. s. tj. m. 
