ANORGANISCHE FERMENTEN 
DOOR 
R. S. TJADEN MODDERMAN. 
Sedert lang is overeenkomst opgemerkt tusschen de zoogenoemde 
katalyse , waardoor met name fijn verdeelde metalen , zooals platina- 
spons , chemische omzettingen tot stand brengen , waarin zij oogen- 
schijnlyk zelf niet deelen en tusschen de werkingen van sommige 
opgeloste eiwitachtige verbindingen (fermenten , enzymen) waardoor 
plantaardige en dierlijke stoffen tot chemische veranderingen genoopt 
worden. 
Bekende voorbeelden van deze laatsten zijn : de diastase in ontkie- 
mend graan, die zetmeel in suiker omzet; het ptyaline uit het speeksel 
dat ’t zelfde doet en het pepsine uit het maagsap , waardoor eiwit- 
stoffen tot peptonen overgaan. ‘ 
Toch wist men niet, dat de overeenstemming zoo groot was, dat 
men de katalysators uit de anorganische chemie fermenten zou kunnen 
noemen, wat g. bredig te Heidelberg thans doet, op grond van de 
door hem en zijne leerlingen verrichte onderzoekingen , waarvan in 
het volgende het voornaamste zal worden medegedeeld. 
Aan genoemden onderzoeker was het gelukt colloïdale oplossingen 
van metalen te verkrygen langs physischen weg. Dit heeft het voordeel, 
* Van deze ferraentwerkingen neemt men als vei’scbillend aan de eigenlijke gistings- 
en rottingsprocessen, waarin het initiatief der omzettingen van laag bewerktuigde wezens 
(bacteriën) uitgaat. Doch sedert BUCHNER (1897) heeft aangetoond, dat de alcoholische* 
gistingscellen een ferment afscheiden (de zoogenoemde zymase), dat suiker in alcohol en 
koolzuur splitst, mag men de hoop koesteren, dat deze onderscheiding vervallen kan en 
weldra elk gistings- en rottingsproces als fermentwerking kan worden opgevat. 
