122 
ANORGANISCHE FERMENTEN. 
dat het water , waarin het metaal verdeeld is , geen andere stoffen 
(zouten, zuren, enz.) bevat, zooals het geval is, wanneer men het 
metaal door chemische werking afscheidt. Daar hij nu aan een der- 
gelijke platina-oplossing katalytische werkingen waarnam , gelijk die 
van platinaspons bekend zijn , en men hier de hoeveelheid van de werk- 
zame stof gemakkelijk bepalen kon, kwam hij op het denkbeeld hieraan de 
katalyse nader te bestudeeren en met ferment-werkingen te vergelijken. 
Het zal dienstig zijn , eerst bij bredig’s colloïdale metaaloplossingen 
stil te staan. 
Gelijk gezegd is , verkreeg hij die langs zuiver physischen weg en 
wel door de zoogenoemde verstuiving van metaaldraden , tusschen 
welke men door een sterken stroom een electrischen lichtboog doet 
ontstaan. Bredig nu plaatste zijn electroden , waarvoor hp draden 
nam van zink , lood , zilver , platina of goud , onder zuiver water en 
zag dan , bij genoegzaam sterken electrischen stroom , het water donkere 
kleuren aannemen , ten gevolge van de daarin zwevende uiterst fijne 
metaaldeeltjes. Als men een der genoemde edele metalen genomen 
heeft is de verdeeling zoo fijn , dat het water gekleurd door papieren 
filtra loopt en met name bij platina weken lang behoeft om door 
staan helder te worden. Kennelijk berust het verschijnsel hierop , dat 
de metaaldampen van den lichtboog in het koude water oogenblikkelijk 
verdicht worden tot nevels. De overgang van den gasvormigen in 
den vasten , amorphen staat gaat zoo vlug in zijn werk , dat de 
vloeibare aggregratietoestand overgeslagen of althans zoo snel door- 
loopen wordt, dat de droppels geen tijd hebben om bijeen te vloeien. 
Dat men met geen ware oplossingen te doen heeft, maar met zoo- 
genoemde colloïdale , zooals gom en stijfsel die met water geven , 
blijkt uit de eigenschappen. 
Bredig beschrijft o. a. uitvoerig zijn goudoplossing , waarvoor hij 
door gouddraden een stroom liet gaan met een spanning van 30 — 40 
Volt en een dichtheid van 6 — 10 Ampère. Het water werd prachtig 
purperrood tot purperblauw gekleurd en zelfs na maanden lang staan 
verloor het die kleur niet en evenmin door filtreeren. 
Voegt men zuren, alkaliën of zouten toe, in ’t algemeen stoffen 
die in oplossing den galvanischen stroom geleiden , bijgevolg zich in 
ionen splitsen , dan wordt het goud als een onoplosbaar donker blauw 
poeder afgezet en gaat de purperroode kleur van ’t vocht , allereerst 
in een blauwe over. Daarentegen wordt de goudoplossing door stoffen 
die geen electrolyten zijn (bij de oplossing zich dus niet in ionen 
