ANORGANISCHE FERMENTEN. 
127 
aannemen dat de zuurstof daarin een hoogere bindingswaarde bezit , 
minstens gelijk drie, doch waarschijnlijker nog gelijk vier. Inderdaad 
zijn het instabiele karakter , het thermisch gedrag (bij den overgang 
in water en zuurstof wordt veel warmte vrij) en de paradoxale eigen- 
schappen , als oxydatie- en reductiemiddel tegelijk , hieruit beter ver- 
klaarbaar , dan uit de vroegere opvatting volgens welke de verbinding 
uit twee groepen hydroxjl zou bestaan. ^ 
De los door het platina gebondene zuurstof, of mogelijk ook de 
bij de absorptie ten deele in vrije atomen gesplitste zuurstof (behoeft 
het toch niet tusschen platina en zuurstof tot een eigenlijke verbinding 
te komen) zou nu in dier voege gedacht kunnen worden het water- 
stofperoxyde aantetasten , dat de moleculaire zuurstof daarin ver- 
vangen werd door in atomen gesplitste zuurstof: 
Oi + H, o, = H, Oi + O, 
Volgens deze opvatting wordt het peroxyde eigenlyk niet gesplitst 
in water en zuurstof. De ontleding is een substitutie: ééne molecule 
zuurstof wordt vervangen door een vrij atoom daarvan. Wat de ge- 
wichtshoeveelheid betreft verliest de waterstof, doch wat de binding 
aangaat heeft zij winst , in zooverre althans als die veel steviger wordt. 
Alleen bij den aanvang behoeft het platina de moleculaire zuurstof 
uit de lucht te ontleenen ; is het proces eens aan den gang, dan 
worden in de vloeistof telkens nieuwe moleculen gebracht, zoodat 
het proces onafgebroken kan doorgaan. 
Is de bovenstaande verklaring juist , dan begrijpt men waardoor 
de reductiemiddelen , z. a. phosphorus , zwavelwaterstof, arsenigzuur, 
natriumsulfiet , salpeterigzuur , enz., schadelijk werken. Zij onderschep- 
pen de zuurstof en wel vooral de in atomen gesplitste , die aan de 
platinaoppervlakte voor het peroxyde bereid wordt. 
In vele gevallen kan ook mechanische verontreiniging der platina- 
oppervlakte de giftige werking verklaren of althans daartoe bijdragen. 
Zoo zou zich b. v. zwavel kunnen afzetten , na toevoeging van zwavel- 
waterstof of van natriumthiosulfaat , in aangezuurde oplossing. Dat 
het platina chemisch wordt aangetast , is wel niet te veronderstellen, 
wegens den aard en de geringe dosis der giftige stoffen , al houdt 
’ Het hoofdargument van TRAUBE is evenwel het ontstaan aan de negatieve en het 
weer te niet gaan van het waterstofperoxyde aan de positieve pool, bij de electrolyse 
van verdund zwavelzuur. Het ontstaat vooral rijkelijk aan de negatieve pool (waaraan de 
waterstof ontwikkelt) als men de omgevende vloeistof met lucht schudt en dus met een 
gas, dat moleculaire zuurstof bevat. 
