130 
IETS OVER ONZEN GEWONEN AAL. 
dat de groote oogen dan bijna rond in plaats van elliptisch zijn , de 
pectorale vinnen zeer zwart en bp vele de voorste rand van de kieuw- 
opening ook zwart. Grassi heeft het bruidskleed verder gevorderd 
gezien. Hij had bet geluk uit de diepe zee alen in hunne jongste 
ontwikkelingsstadiën machtig te worden door de sterke stroomingen , 
welke langs een deel der kust van Sicilië groote hoeveelheden water 
naar de smalle straat van Messina brengen en daarbij soms diepzee- 
visschen en ^ntwikkelingstoestanden van de Muraenidae naar de 
oppervlakte meê voeren. Ook onderzocht hij de maag van Orthagoriscus 
mola ^ L, volgens hem eene diepzee-visch , waarin hp steeds aallarven 
vond. Hierdoor heeft grassi licht kunnen verspreiden over het raadsel 
van de ontwikkeling van de alen. Over de Muraenidae in het alge- 
meen zegt hij, dat de wijfjesalen minstens 500 meter diep gaan, 
doch dat de mannetjesalen op geringer diepte rpp worden en daarna 
naar de grootere diepten trekken , waar de bevruchting plaats heeft. 
De eieren drijven in het water, doch blijven op groote diepte, 
slechts bij uitzondering komen sommige door onbekende redenen aan 
de oppervlakte. Uit het ei ontwikkelt zich spoedig een voorlarf. 
Deze vormt zich verder tot larf, welke de anaal- en urineopening 
bp het einde van den staart heeft; het lichaam is bandvormig. Toen 
de larven van de alen het eerst gevonden werden , meende men een 
afzonderlijk vischgeslacht voor zich te hebben ; men noemde dit 
geslacht Leptocephalus. Een verder ontwikkeld stadium der aallarven 
werd tot het geslacht Helmichthys gebracht. Later heeft men gemeend , 
dat Leptocephalus een abnormale larventoestand der alen was , onge- 
schikt om zich verder te ontwikkelen. Dit kwam , omdat Leptocephalus 
grooter is dan de kleine alen , wier metamorphose afgeloopen is en 
die dus den vorm der volwassenen reeds hebben. 
Grassi heeft de ontwikkeling van Leptocephalus tot jongen aal in 
een aquarium gevolgd en opgemerkt, dat er eene verkleining plaats 
heeft, soms van meer dan 4 c.M. Dit is eene belangrijke ontdekking , 
waardoor de gedachte aan een abnormalen larventoestand vervalt 
De larf ontwikkelt zich tot hemilarf, bij welke de genoemde openingen 
naar het voorste deel van het lichaam trekken , dat dikker en bpna 
rond wordt. Deze hemilarf gaat over tot den aalvorm. Eigenaardig 
is het, dat de verschillende soorten van gewoonttn hebben, 
overeenstemmende met die van de verschillende Muraenidae' s , waartoe 
zij behooren ; zij kruipen in het zand of doen dit niet , al naarmate 
de volwassen aalsoorten , waartoe zij behooren , dit doen. 
