IETS OVER ONZEN GEWONEN AAL. 
133 
De elver keeft 10 of 11 kieuwhuidstralen. Het slijmkanaalstelsel in 
het hoofd is onvolledig ontwikkeld. Pylorische aanhangsels ontbreken. 
Mondini , o. FR. MÜLLER, RATHKE en anderen hebben bevonden, 
dat de rivier-alen alle wyfjes zijn. De eerste mannetjes-alen zijn in 
1873 bekend geworden. Syrski ^ ontdekte deze in dat jaar aan de 
zeekusten bij Triest. De mannetjes zijn kleiner en hebben een anderen 
vorm van kop dan de wijfjes ; zij leven aan de zeekusten en in het 
brakke water van riviermonden. Dr. kermes vond by de alen , hem 
uit Wittenberg gezonden , 5 pet. mannetjes ; doch de benedenloop der 
Elbe heeft nog een zeer zwak zoutgehalte , hetgeen veroorzaakt wordt 
door de Stassfurter zoutbergwerken. 
Volgens IMHOF ^ en knauthe * planten de alen zich ook in meren 
voort. Knauthe spreekt van een zoetwatervorm en van een trekvorm. 
Jammer dat zij niet, evenals grassi uit de zee, eieren en ontwikke- 
lings-toestanden uit de meren aangetoond hebben. P. lorenz ^ ontving 
echter uit het Caumameer een mannetjes-aal van 47 c.M. lengte. ^ 
Het ruggemergskanaal van den aal loopt recht naar achteren , tot 
het einde van den laatsten wervel. Bij onderzoekingen omtrent de 
physiologische betcekenis van het ruggemerg heeft adolf bickel ® 
opgemerkt , dat een deel van die alen , waarvan hy de koppen af- 
gesneden en verwyderd had, nog uren lang in het water zwembewegingen 
uitvoerden ; zij stegen in het water omhoog , daalden af en door- 
kliefden het naar alle richtingen. De onthoofde dieren konden echter 
het evenwicht niet bewaren en niet rugwaarts zwemmen. 
Snijdt men voorzichtig het ruggemerg achter den kop door en 
naait de gemaakte wonde dicht , dan heelt deze weer. Het deel van 
het dier achter de doorsnijding gedraagt zich als de onthoofde aal ; 
bij voortgaande beweging schuift dit het kopstuk voor zich uit en 
kan dit zelfs langzamerhand tot beweging brengen. Omgekeerd kan 
de kop eigen bewegingen uitvoeren en het deel achter de doorsnijding 
^ Ueber die Repvoductions-Orf^ane der Aale. Sitsber. Akad. Wiss., Wien, LXIX, p. 315. 
2 Fortpflanzang des Aales. Biol. Centralblatt, Bd. XVI p. 431. 
^ Portpflanzung des Aales. Biol. Centralblatt, Bd. XXVI, p. 847 — 848. 
Jahresberiebt der naturf. Ges. Gr.iubündens , XXXIX, 1896. 
^ In jaargang 1876, p. 379 en jaargang 1898, p. 17 van \ Album der Natuur 
de heer H. o. , uit Haarlem , medegedeeld , hetgeen over de voortplanting van den] aal in 
die Neue Zeit gestaan heeft, voornamelijk JACOBY’s onderzoek te Comacchio en GRASSi’s 
ontdekking van Leptocephalus brevirostris. 
® Beitrage zur Riiekenmarksphysiologie des Aales. Arch. ges. Physiol., Bd. 68, 
Heft 3/^, p. 110—119. 
