134 
IETS OVER ONZEN GEWONEN AAL. 
tot beweging brengen , wat dan geen eigen beweging van bet achter- 
deel te noemen is. Deze dieren behouden nog raoeielyker het even- 
wicht. Maakt men de doorsnede door het ruggemerg in de laatste 
helft van het dier , dan heeft de voorste helft met kop wel de kracht 
om achteruit te zwemmen , daarbij het laatste deel achteruit schui- 
vende. In dit geval kan ook het evenwich' beter behouden worden. 
Neemt men een deel van het ruggemerg voorzichtig weg en laat 
men de wonden heelen , dan neemt het stuk zonder ruggemerg pas- 
sief deel aan de bewegingen , wordt echter slap en hangt. Het dier 
vertoont afwijkingen in de voortbeweging; het heeft niet meer het 
vermogen om zpne bewegingen zoo te regelen , dat het zonder stooten 
eene hindernis omzwemt. 
In 1841 is door F. arnold ^ ontdekt, dat indien men den oogbol 
uit den kop van den aal neemt , de iris nog op licht reageert. De 
oogbol is dan gescheiden van den opticus en van de hersens. Zelfs 
als de iris uit den oogbol gehaald wordt, reageert zp nog op licht, 
vooral als het oog eerst in donker uitgerust is. Het is een werking 
van het licht en niet van de warmtestralen. Het licht moet den 
voorkant der iris treffen. Magnus ^ heeft in 1899 na een ernstig 
onderzoek als vermoedelijke oorzaak aangenomen nerveuse in de iris 
zelve liggende elementen. Niet alleen het aaloog , doch de oogen van 
alle visschen en amphibiën kenmerken zich door deze eigenschap; zp 
is echter bij het aaloog ontdekt. 
Den langen tijd, welke de aal buiten water kan leven en zijn 
groot weêrstandsvermogen , maken hem bijzonder geschikt voor proef- 
nemingen , waarom hp dan ook als onderzoekingsmateriaal bij het 
beantwoorden der volgende vraag heeft gediend. De suprarenaal- 
lichaampjes der visschen bestaan alleen uit cortex (schors) , bij zoog- 
dieren uit cortex en medulla (merg). Neemt men deze lichaampjes 
uit de zoogdieren weg , dan treedt de dood na een of twee dagen 
in. Nu is de vraag , moet dit noodlottige gevolg der operatie aan 
het verlies van cortex- of van medullaar-zelfstandigheid toegeschreveii 
worden. Om dit na te gaan heeft swale vincent ^ deze organ-n bij 
een visch en wel bp den aal weggenomen. In drie gevallen , waarin 
het dier de operatie overleefd heeft , bleef het nog een tijd leven ; 
^ Physiologie, Bd. 2. 
^ Zeitschrift für Biologie, 1899, Bd. 38, p. 603. 
® Journal of Physiologie, \'ol. 22, p. XLVIII. 
