140 
IETS OVER ONZEN GEWONEN AAL. 
koolzuur en gebrek aan zuurstof. Het Noordzee-gebied is , behalve 
een smalle strook aan do kust van Noorwegen tot in het Skagerrak, 
zeer ondiep, nog geen 100 meter diep. De smalle strook bezit alleen 
in het Skagerrak grootere diepten. Volgens grassi moet men daar 
gaan zoeken naar de geslachtsrijpe alen , naar de dicht bij den grond 
dryvende eieren en naar de larven. De Skagerrakgleuf zoude de ge- 
boorteplaats kunnen zijn van de alen der stroomen van Duitschland. 
Dat de oude alen het geheele gebied der Oostzee doortrekken naar 
het Kattegat , wordt gesteund door het feit , dat de Oostzeevisschers 
alleen dan trekalen vangen , wanneer zp de zaknetten zoo plaatsen , 
dat zij de alen in hun trek naar het Kattegat kunnen vangen. 
In Mei en Juni komen de jonge alen uit de zee de rivieren van 
Duitschland opzwemmen. Hierin groeien zij verder en gaan na om- 
streeks vijf jaren , in September en October weer terug naar zee. 
Sinds onheugelijke tijden bestaan de groote aalvisscherijen in de 
lagunen van Comacchio , aan den mond van de Po. De lagunen zijn 
door dijken en dammen in ruimten en kanalen verdeeld. Begin Februari 
worden de sluizen geopend , de jonge uit zee komende aaltjes trek- 
ken naar het zoete water in de lagunen. Einde April worden de 
sluizen daar weêr gesloten , om einde September heropend te worden, 
als wanneer de alen van + 5 jaren oud (sommigen zeggen van 10 
jaren) naar zee willen terugtrekken. Op dezen terugtocht worden zij 
echter in groote manden gevangen en met groote booten naar de in- 
richtingen gebracht , waar zij ter verzending bereid worden. 
In Zweden zetten de visscherslui aalnetten uit en bouwen aalstrikken 
met de opening tegen den stroom in , om de stroomafwaarts gaande 
alen te vangen. Aalstrikken worden gezet in de hellingen der stroomen. 
Zij worden gemaakt als blokhuizen , maar op de onderzijde worden 
spleten tusschen de blokken gelaten , wijd genoeg om het water door 
te laten , maar te nauw voor de alen om door te kruipen. Aan den 
kant van waar de stroom komt is eene opening gemaakt , waarin 
een trog of houten pompbuis geplaatst is; deze is zwart gemaakt om 
de alen niet te verschrikken. Het binnenste einde , in den strik , is 
boven de oppervlakte van het water , zoodat de alen niet ontsnappen 
kunnen. Wanneer de trog gesloten is , loopt het water uit den strik 
en de alen worden opgevischt. 
Zij worden ook wel in aalkisten gevangen. Aalkisten worden in 
een sterken stroom geplaatst; de alen worden er heên geleid door 
