144 
IETS OVER ONZEN GEWONEN AAL. 
In elk geval levert de toestand van dit merkwaardige dier stof tot 
studie, vooral om grondige bewijzen te zoeken ter verklaring zijner 
afkomst, welke thans nog op hypothesen berust. Misschien is het te 
vinden door de invloeden na te gaan , waardoor hij of uit volmaakter 
vormen tot dezen eenvoudigen toestand is teruggekeerd of gedeeltelijk 
oude karakters heeft behouden en daarbij overigens een sprong met 
nieuwe toestanden meêgemaakt heeft. Eigenaardig is hierbij het on- 
standvastige zijner kenmerken en zijne taaie levenskracht. 
Volgens AGASSiz ^ is in de wetenschappelijke dierkunde de naam 
Anguilla het eerst gebruikt door thünberg omstreeks 1790. Cüvieh ^ 
vermeldt hetzelfde, doch gill ^ schrijft hem aan shaw toe (1803). 
Flemming beschreef den gewonen aal als Anguilla vw/^ans , den naam , 
waaronder hij thans algemeen bekend is. Door linnaeus en bloch 
werd hij Muraena anguilla genoemd. 
Zooals wij weten, bestaan er behalve A. vulgaris nog meer soorten 
Anguilla^s. Het onstandvastige van vele kenmerken is oorzaak ger 
weest, dat er te veel soorten beschreven zijn; er zpn welke 
tot een en de zelfde soort behooren , en die vroeger als verschillende 
soorten zijn beschouwd. Kaüp heeft eene vischorde , de »Apodes”, 
opgesteld ; hieronder behooren de Anguilla’s. Hij vermeldde 45 soorten. 
Günther bracht dit aantal terug op 23 soorten en uitte daarbij het 
vermoeden , dat het getal door andere ichthyologen nog kleiner zal 
gemaakt worden. Volgens günther zijn de vorm van den bek , de 
grootte der oogen en de breedte van den tandenband aan te veel 
variaties onderhevig om als soortskenmerken te dienen. Günther gaat 
vooral na de plaats van het begin der dorsale vin , de betrekkelijke 
lengte van den staart , de natuur der lippen , de mondopening , de 
betrekkelijke grootte van de tanden der onderkaak en hun plaatsing 
in een of twee rpen. 
Eerst deelt hij de Anguilla' s in , al naarmate de dorsale vin een groot 
einde voor de anaal of ongeveer op de hoogte der anaal-opening begint. 
A. vulgaris behoort tot de eerste. Bij deze eerste gaat hij na of de 
diameter van het oog veel korter dan de lengte van den bek is of 
niet korter. Onze aal is weer bij de eerste. Voor deze vindt hij een 
kenmerk in den tandenband : A of deze band in de onderkaak eene 
^ Nomenclator Zoölogicus. 
^ Règne animal, II, p. 349. 
3 Proc. Un. States. Nat. Mus., Vol. XIII, p. 157 — 160. 
