TWEE NIEUWE MUTATIEN. 
159 
Daarnaast komen twee andere typen voor , die beide in de cultuur 
uit het eerste zpn ontstaan. Het eene heet grootbladige tomaat, 
Lijcopersicum grandifolium of L. latifoliatum van verschillende schrijvers 
en munt uit door groote bladschijven, vooral doordien de eindblaadjes 
van elk blad in verhouding tot de overige in het oog loopend grooter 
zijn. De jonge planten hebben eerst enkelvoudige bladeren , pas later 
komen de gevinde. Hiertoe behooren Mikado , Puritan , Shah en eenige 
andere. Zij zijn zoover men weet onafhankelpk van elkander en wel 
herhaaldelijk uit het oorspronkelijke ijle type ontstaan. 
Het andere nieuwe type is de >potato-leaf tomate«, ook wel 
Lycopersicum solanopsis of L. validum genoemd. Het eerste omdat het 
loof in hooge mate op dat van aardappelen gelijkt. De laatste naam 
echter duidt op den bouw der stengels, die korter en gedrongener, 
dikker en steviger zijn en dien ten gevolge nagenoeg zonder steun- 
sel kunnen blijven staan. Het loof is veel donkerder groen en veel 
gedrongener van bouw. Hiertoe behoorde , tot voor korten tijd , alleen 
de »üpright«, een vorm, die van Franschen oorsprong is en roode 
vruchten heeft. 
Behalve de vorm der bessen , die van groot belang is , en de 
kleur,, waarvan de beteekenis eigenlijk slechts ondergeschikt is, 
worden bij het beoordeelen der variëteiten vooral ook de stevigheid 
van het vleesch en de duurzaamheid in aanmerking genomen. Het 
vruchtvleesch is nu eens zeer waterig , dan weer zeer vast , soms 
bevat het veel , soms weinig zaden. Soms zijn de vruchten in het 
najaar aan ziekte onderhevig en rotten zij spoedig weg ; andere varië- 
teiten zijn daartegen beter bestand. Sommige verdragen het inpakken 
en verzenden zeer goed , andere eischen daarbij zeer groote zorgen. 
Verder zjjn sommige variëteiten vroeg en andere laat rijp , sommige 
zeer vruchtbaar en andere weinig, enz. Al deze kenmerken en ver- 
scheidene andere zijn op de bontste wijze dooreen gemengeld , zoodat 
men niet wel zeggen kan , welke daaronder de oudste zijn , aan 
welke men dus , bij eene classificatie , het grootste gewicht zou 
moeten toekennen. Eindelijk zijn al deze eigenschappen door tal van 
kruisingen zóó vereenigd en verbonden , dat een rationeele systematiek 
der tomaten bijna een onoplosbaar vraagstuk geworden is. 
Staan wij nog een oögenblik stil bij die geribde , dikwerf zeer 
onregelmatige soorten , die bij ons vooral op de markt en in winkels 
gezien worden. Als de kelk nog aan de vrucht is kan men opmerken , 
dat deze niet vijf slippen heeft maar een veel grooter en meestal 
