164 
TWEE NIEUWE MUTATIËN. 
schijnselen van verloopen verward zal worden , zoolang men deze niet 
óf geheel kan verwijderen , óf ten minste voldoende kent. 
Maar de rijkdom van vormen , die in de periode der cultuur allengs 
ontstaan is, kan natuurlijk niet het gevolg van kruisingen zijn. Deze 
toch geven wel nieuwe combinatiën van eigenschappen, maar geen 
nieuwe eigenschappen. De L. solanopsis en de L. latifoliatum echter 
hebben geheel afwijkende kenmerken , zooals wij boven gezien 
hebben. Zij zijn in de cultuurperiode ontstaan en moeten dus hun 
oorsprong aan mutatie te danken hebben. En hetzelfde geldt van de 
overige enkelvoudige eigenschappen , die allengs bij de oorspronkelijke 
kenteekenen van de wilde Solanum Lycopersicum in de cultuur ont- 
staan zijn. 
Hoe dit geschiedt leert de gewöne cultuur ons niet. Daarentegen 
is het onlangs te Washington rechtstreeks waargenomen geworden. 
Dit was in den tuin van den heer chaules a. white, een geleerde, 
die vooral door zijne paleontologische onderzoekingen in verband met 
het probleem van het ontstaan der soorten , grooten naam gemaakt 
had. Hij was dus alleszins voorbereid om den oorsprong eener nieuwe 
soort , wanneer die zich voor mocht doen , nauwkeurig gade te slaan 
en van alle zijden te bestudeeren. Van zijne bevindingen heeft hij 
onlangs (Aug. 1902) een uitvoerig verslag in het Bulletin van den 
Torrey Botanical Club te Washington gegeven. Zijne waarnemingen 
komen in hoofdzaak op het volgende neer. 
In het voorjaar van 1898 kocht hij een paar dozijn tomaten-planten 
bg een koopman in Washington en plantte ze in zijn tuin. Zij be- 
hoorden allen tot de variëteit Acme , een van de meest gewone en 
meest gezochte soorten van tomaten in N. -Amerika. Deze heeft de 
lange smalle stengels en het bleeke ijle loof, dat wij vroeger als 
typisch voor de L. esculentum hebben leeren kennen en waarvan de 
L. solanopsis of L. validum en L. grandifolium of L. latifoliatum door 
hun meer rechtopstaanden stengel en steviger bouw met dicht en donker 
groen loof afwijken. De planten van den heer white groeiden en bloeiden 
in alle opzichten op de gewone wijze , als echte ^cmé?-planten , en 
vertoonden ook bg de vruchtvorming niets bijzonders. Van de fraaiste 
exemplaren werd wat zaad verzameld en in het volgend jaar in den 
zelfden tuin gezaaid , in de hoop natuurlijk daaruit weer Acme- 
planten te zien opgroeien. Een dertigtal exemplaren bedroeg de cul- 
tuur, maar deze toonden reeds terstond na de ontkieming afwijkende 
eigenschappen. Het loof was donkergroen, dicht van bouw en de 
