166 
TWEE NIEUWE MUTATIÜN. 
wederom alle (omstreeks 30 in aantal) in alle opzichten het stijve, 
donkergroene type van Lycopersicum solanopsis hadden. Ook in de 
verdere bijzonderheden kwam deze cultuur met die van 1899 over- 
een , zoowel wat het loof als ook wat de qualiteit der vruchten betrof. 
Deze algeheole herhaling van de reeds vreemdsoortige eerste 
mutatie wekte natuurlijk de grootste verbazing, zoodat een nauw- 
keurige controle noodzakelijk was. Deze betrof ten eerste de oor- 
spronkelijk gebruikte variëteit Acme , ten tweede de mogelijkheid van 
fouten of vergissingen en ten derde het product of de nieuwe 
variëteit, waaraan de heer white den naam van Washington-iom 2 ^ie 
Wat nu de Acme betrof, dit is een uiterst standvastige vorm, 
die sinds omstreeks 25 jaren in cultuur en dus waarschijnlijk '^óór 
weinig meer dan 25 jaren ontstaan is. Zij wordt zeer algemeen 
gekweekt en gewoonlijk zeer zuiver gehouden ; maar in de laatste 
jaren zijn een aantal andere, deels even goede en deels betere varië- 
teiten in den handel gebracht, zoodat het schynt, dat men aan haar 
niet meer hetzelfde gewicht hecht als vroeger en dus ook niet 
meer aan haar dezelfde zorgen besteedt. Ten minste in de laatste 
jaren neemt de cultuur af en wordt algemeen een neiging tot 
reversie of atavisme waargenomen. En, naar wat wij hierboven gezien 
hebben, dit is vermoedelijk aan toevallige kruisingen toe te schrijven, 
eerder dan aan seniliteit der variëteit , zooals in Amerika nog tal- 
rijke kweekers aannemen. Maar hoe dit ook zij, het is een feit van 
beteekenis, dat de Acme ook elders neiging tot verandering toont. 
Toch kon de waarntming van den heer white niet eenvoudig door 
een kruising verklaard worden , gelijk hp in een uitvoerig betoog 
aantoont. Ik heb reeds vermeld dat in de nabijheid geen andere 
tomaten groeiden en dat een 'toevallige kruising ook wel nooit al 
het zaad van een oogst bederft. Een andere vraag is deze , of de 
planten waarop white zpn veranderd zaad won, wellicht zelve 
bastaarden waren , die door een toevallige kruising in de Acme- 
variëteit in een vorig jaar ontstaan waren. Voor iemand, die met 
de gevolgen van kruisingen onbekend is , zou dit vermoeden zelfs 
zeer waarschijnlijk kunnen schijnen. Maar men weet thans genoeg 
om te kunnen bewijzen, dat deze onderstelling de verschijnselen niet 
kan verklaren. Want bastaarden splitsen zich in hun nakomelingen 
en geven dan twee of meer verschillende typen, of, zoo zij dit niet 
doen en hunne nakomelingen onderling gelijk zyn , dan zpn zy ook 
gelijk aan de ouders. Men heeft dan met de zoogenoemde constante 
