172 
DE KONINGSTIJGER. 
ten tijde van ons bezoek (Januari 1878) met een gang van tralie- 
werk met de controleurswoning verbonden was , omdat de tijgers 
’s avonds over het erf liepen.” 
»Zoo zijn er nog enkele plaatsen in de Bovenlanden (sommige pun- 
ten van den weg tusschen Lolo en Alahan Pandjang) die berucht 
zyn wegens het groot aantal tijgers dat er heet voor te komen , maar 
ook buurten waar men nooit van deze dieren hoort of waar men 
meent dat in het geheel geen tpgers voorkomen, zooals in de rimboe 
tusschen Soengei Aboe en Moeara Laboe. In de eerste komen de 
inlanders des avonds niet buiten de kampong zonder brandende fak- 
kels, in de laatste neemt men in ’t geheel geen voorzorgen.” 
Omtrent de Lampongs vertelt ons ten slotte nog een Duitsch offi- 
cier van het Indisch leger, ^ hoe hij, voor terreinopnemingen een 
tijd in de Bampongs zijnde, genoodzaakt was des nachts te slapen in 
een op hooge palen gebouwd platform, eensdeels om de uitwase- 
mingen van den moerassigen bodem, maar voornamelijk omdat het er 
wemelde van tijgers. »Er ging geen nacht voorbij dat ik niet meer- 
malen door het ontzettend miauwen der tijgers uit den slaap werd gewekt. 
Door de aanwezigheid van menschen in deze wildernis aangelokt , 
zwierven zij onder ons rond. Somtijds werd het geweld daar bene- 
den mij echter te erg zoodat ik mijn buks greep en er eens flink 
op los brandde. Dan hadden wij weêr een poosje rust.” 
Volgens dr. hagen is hp voor den mensch slechts weinig gevaar- 
lek , daar hp zelfs voor den miserabelsten koelie vlucht indien deze 
slechts rechtop gaat. flp heeft gedurende de vpf jaren , welke hp in 
Serdang doorbracht , waarbp hp dagelpks eenige uren in de wilder- 
nis en het woud was , slechts tweemaal een tpger ontmoet. De eerste 
keer was het een half dood , zeer gewond dier ; de tweede keer was 
het een krachtige flinke tijger, op wien hij onverwachts stiet; maar 
het dier nam met zulk een snelheid de vlucht, ofschoon dr. hagen 
moederziel alleen was, dat hij hem niet eens een kogel kon nazen- 
den. » Alleen menschen die zich in gebukte houding bevinden valt hij 
aan , zooals b.v. koelies , die op de tabaksvelden bezig zijn met wie- 
den of die zich , om aan eene natuurlijke behoefte te voldoen , in 
het bosch begeven. Een rechtop gaand mensch is zoo goed als vei- 
lig voor hem, zelfs in den nacht. Op de oostkust is het verkeer onder 
de koelies des nachts veel grooter dan op den dag. De tijgers heb- 
^ E. VON BARFUS „Ki'iegsfarthen”. 
