J)E KONINGSTIJGER. 
173 
ben daar derhalve een prachtige gelegenheid om hun slag te slaan , 
maar zelden hoort men van menschen die door tygers overvallen zijn.” 
Dr. HAGEN zoekt de oorzaak van dit verschijnsel in de talrijkheid 
van het wild op de oostkust. Herten en wilde zwijnen komen daar 
in zóó groote menigte voor, dat het den tygers nimmer aan voed- 
sel ontbreekt. 
De koningstijger is niet geheel een nachtdier. Reeds des avonds 
begint hij zijn strooptochten en trekt tot den morgen rond. Alleen 
als het volkomen dag is zal men hem zelden aantreffen ; van daar 
dat reizigers, die natuurlijk meestal des daags reizen, hem zoo zel- 
den te zien krijgen. Op plaatsen, waar de wilde dieren komen drin- 
ken of zout lekken , treft men hem veelvuldig aan. Hij legt zich 
daar gewoonlijk in hinderlaag of bekruipt zijn prooi. Zijne bewegin- 
gen zijn sierlijk , vlug , behendig en hij bezit veel volharding. 
Hij loopt snel, doorloopt afstanden van uren gaans in ongelooflik 
korten tijd en zwemt uitstekend. Alleen klimt hij niet; van daar 
dat in vele streken van Sumatra, waar tijgers talrijk zijn, de inboor- 
lingen hun woningen op palen bouwen , waarbij een lange ladder tot 
toegang dient. Zijne bekwaamheid in het springen schynt wel eens 
wat overdreven te zijn ; toch doet hij , volgens meting , sprongen 
van 5 M. lengte. 
Weinige dieren zijn voor hem zeker. Behalve den olifant , den neus- 
hoorn , den buffel, den beer en den krokodil , is alles van zpne gading. 
In tijd van nood voedt hij zich met alles, hoe klein en nietig ook. 
Zoo vond siMsoN , naar brehm verhaalt, de maag van een dooden 
tijger gevuld met sprinkhanen. In noordelijke streken moet hy , bij 
schaarschte van voedsel, op de muizenjacht gaan en kikvorschen ver- 
smaadt hij in die gevallen evenmin. Volgens schlegel maakt in som- 
mige streken van Java de pauw zijn gewoon voedsel uit, terwijl hij 
op Sumatra, waar de pauw niet voorkomt , jacht maakt op diens plaats- 
vervanger , de Argusfasant. Daar deze vogels ook op zijne uitwerpse- 
len azen , kan men dikwijls bij het aantreffen daarvan besluiten dat 
er tijgers in den omtrek zijn. Zyn geliefkoosd voedsel schijnt ech- 
ter te bestaan uit herten en zwijnen , waarvan het vooral in onze 
Oost-Indische 'bezittingen wemelt. Dat men op Java daarvan over- 
tuigd is, blijkt uit hetgeen leendertz verhaalt, n.1. dat men in Midden- 
Java niet te spoedig tot de verdelging der tijgers overgaat , omdat de 
ondervinding herhaaldelijk heeft geleerd, dat eene voor den landbouw 
hoogst schadelijke toeneming van wilde zwijnen het gevolg daarvan is. 
