DE KONINGSTIJGER. 
177 
hebben wij Lim Ah Cheek begraven .... Buik en borst waren ver- 
scheurd ; ook vonden wij op het spoor reeds een stuk der ingewanden. 
De arme kerel had reeds 17000 tabaksplantjes geplant en wilde heden 
morgen de gisteren geplante tabak toedekken , waarbij de tijger hem 
verraste.” 
Een ander geval verhaalt dezelfde schrijver van de onderneming 
Pattoembah in Deli. Een Klingaleesche koelie moest zich des nachts 
buiten de hut begeven voor eene noodzakelijke behoefte. Hij werd 
zekerheidshalve door een kameraad met een brandende fakkel begeleid 
maar des ondanks door een tpger weggesleept. Men vervolgde den 
roover terstond , doch kon in de nachtelijke duisternis niet veel uit- 
richten en den volgenden dag vond men niets meer dan het ramp- 
zalig overschot van den koelie, een handvol ingewanden. 
Van een jacht op een menschenroover op Java veihaalt dr. mohnike 
het volgende : 
»Op een middag hielden dr. engelken en ik in de hut van onze 
prauw de siësta , toen wy door een vervaarlijk geschreeuw werden 
gewekt en van onze bedienden vernamen , dat weinige minuten ge- 
leden eene vrouw door een tijger gedood en door dit ondier naar 
het woud was gesleept. Alle mannelijke bewoners der plaats ver- 
zamelden zich om den roover zijn prooi te ontweldigen en verscheidene 
hoofden alsook mijn jager bodok , waren reeds in onze kajuit, om 
ons te verzoeken aan de jacht deel te nemen. 
Bodok en de hoofden verhaalden ons hoe, nu ongeveer een kwar- 
tier geleden , eenige vrouwen , die op het land werkzaam waren ge- 
weest , doodelijk verschrikt en geheel buiten adem waren komen 
aanloopeii , met het bericht dat een harer , een zestienjarig meisje , 
door een tijger besprongen en naar het woud was gesleept. 
Toen wij de plaats naderden , hadden zich alle mannelijke kampong- 
bewoners , oud en jong , bij ons aangesloten , zoodat wij nu ongeveer 
drie honderd koppen sterk waren. De meesten waren met lansen , 
klewangs en krissen gewapend , enkele hadden ook geweren van oude 
constructie bij zich. Den gang van den tijger kon men, door de 
bloedsporen , over de rijstvelden tot aan den zoom van het woud , 
gemakkelijk volgen. Hier verdeelden wij onze Maleische volgelingen 
in drie afdeelingen, over welke engelken, bodok en ik het bevel 
op ons namen. De middelste afdeeling, waarvan ik de aanvoerder 
was, zou de bloedsporen blijven volgen, de beide anderen zouden 
twee honderd passen rechts en links van ons, het woud binnen- 
