DE KONINGSTIJGER. 
179 
vijf uur bericht dat er in het naaste bosch een tijger lag te slapen. 
Wij waren natuurlijk vlug bij de band en drongen met een gids 
voorop in de wildernis door. Het duurde niet lang of wij zagen , 
toen wij onhoorbaar nader slopen , de geelroode huid door het gras 
en de slingerplanten en eenige goed gerichte schoten bliezen hem , 
indien dit nog voorhanden geweest is , het levenslicht uit. Maar hoe 
verbaasd waren wij toen wij onze buit bekeken. De ruggewervels 
nabij de achterpooten waren totaal verbrijzeld , bijna tot aan het rug- 
gemergkanaal. Bloed, flarden vleesch en beensplinters lagen overal 
rondom het dier, kortom onze schoten hadden een doodelyk gewond, 
stervend dier getroffen. Het is ons tot op den huidigen dag onbe- 
grijpelijk gebleven welk dier in staat is een tijger zoo toetetakelen. 
Een olifant of een rhinoceros kon het niet gedaan hebben, daar de 
kampplaats in een zoo dicht bosch lag dat wij er ons op handen en 
voeten door hadden moeten werken ; de aanwezigheid van zulke groote 
dieren was derhalve onmogelijk. Een wild zwijn, dat zich, wat moed 
en kracht betreft , dikwijls best met den tijger durft meten , kon het 
ook niet geweest zijn ; want dan zouden de wonden aan den buik 
zijn toegebracht. Naar mijne meening konden deze wonden slechts 
door een beer of een anderen tpger zijn toegebracht en ik ben geneigd 
eer tot de laatste meening over te hellen, omdat de tijd (November) 
juist de paartijd der tijgers is. De doode tijger zou dan het offer 
geworden zijn van een tijger-duel.” 
»Bij het stroopen van dit dier vroeg de chineesche mandoer, die 
de jacht mede had gemaakt, als bizondere belooning om den twee- 
den halswervel, daar deze een groot, krachtig geneesmiddel bevatte, 
waartegen wilde of kon hy niet zeggen. De snorharen van den tijger, 
gebrand en ingenomen , zpn in de oogen van alle inboorlingen instaat 
de mannelijke kracht te herstellen. En daar impotentie zeer veel 
vooikomt , moet men , als men een gedooden tijger prepareert en er 
inboorlingen bij zijn, goed oppassen dat zij hem de snorren niet uit- 
trekken. Plaatst men bij een tot drogen opgehangen huid geen wach- 
ter, dan kan men er zeker van zijn dat na korten tijd alle snorharen 
gestolen zijn. Ook de klauwen worden zeer begeerd; zij maken iemand 
kogelvrij en sterk. 
Dit brengt ons vanzelf op de rol , welke de tijger speelt in het 
bijgeloof der inboorlingen. 
Bij de Javanen bestaat n.1. algemeen het bijgeloof dat er menschen 
zijn , die de gedaante van een tijger kunnen aannemen ; een zoodanig 
