102 
DE INDIANEN VAN DE 
weven, het maken van kano’s, van ceremoniekleedingstukken en der- 
gelijke bepalen. Dit geldt echter niet gedurende den tijd, dat de visch 
stroomopwaarts komt, wanneer alle handen voor de vangst noodig zijn. 
Visch en bessen vormen het voornaamste voedsel van de Indianen 
dezer streken en dit moet, daar het des winters bijna geheel ont- 
breekt, des zomers verzameld worden. Vooral zalm en heilbot worden 
in groote hoeveelheid gevangen , de laatste van Maart tot November, 
de zalm gedurende de »runs”. Als de visch versch gegeten wordt, 
wordt hy altijd gekookt; moet hij bewaard worden, dan wordt hij gedroogd. 
Het schoonmaken en drogen wordt aan de vrouwen opgedragen. 
Nadat de kop is afgesneden, wordt de visch geopend, de ingewanden 
en de ruggegraat verwijderd en staart en vinnen afgesneden. Zoo 
vervalt elke visch in twee groote, lange stukken, die met andere op 
een daartoe vervaardigd rek worden gehangen om, zonder zout, in 
de zon of boven een houtvuur gedroogd te worden. Is dit proces 
afgeloopen , dan wordt de visch , óf in boomschors gerold , óf in 
kisten bewaard, buiten bereik van kinderen en honden. Watdevisch- 
koppen betreft, zij worden als een groote lekkernij beschouwd, vooral 
wanneer zij , na eenigen tijd in brak water te hebben gelegen , in 
een toestand van ontbinding zijn overgegaan. 
Andere vischsoorten , die vooral als voedsel of ook voor andere 
doeleinden gebruikt worden, zijn haring, kabeljaauw en »Candlefish”. 
De »Candlefish”, {ThalLichthys Pacificus) ^ is de zoogenaamde kaars- 
visch , die aan de mondingen van de Skeene , Nass en Stikeenrivieren 
gedurende de maanden Maart en April in groote hoeveelheid gevonden 
wordt. Deze visch is zeer vet en behoeft slechts een pit om als 
kaars dienst te doen. 
Is er genoeg visch gedroogd voor den winter, zoo wordt over- 
gegaan tot het maken van traan. Voor dit doel laat men de visch 
eenigszins verrotten en wordt deze daarna in houten bakken ge- 
kookt door middel van verhitte steenen , die men in het water werpt. 
De traan komt nu boven drpven en wordt afgeschept, om, na koud 
geworden en gestold te zijn , in houten bakken bewaard te worden. 
Soms ook wordt de traan bewaard in holle » stengels « van een reus- 
achtig zeewier {Nereocystis Lütkeana) y die vooraf daartoe bereid zijn. 
Deze bereiding bestaat uit weeken in zoet water , om het zout er 
uit te trekken , waarna de stengels in de zon of in den rook ge- 
droogd en daarna met traan ingewreven worden , om ze taai en 
buigzaam te maken. 
