NOORD-WESTKÜST VAN AMERIKA. 
201 
en daar, in scheuren en hoeken, bloeiende planten welig tieren. 
Aan het einde van ieder dorp is een begraafplaats met allerlei 
vormen van grafpalen. Deze grafpalen , gedenkteekens , staan ook in 
de kom van het dorp, meestal op de hoeken der huizen. 
Elk dorp draagt een bijzonderen naam. Toch bestaat er veel ver- 
warring onder de blanken , wat de namen der dorpen aangaat. Dit 
wordt vooral daardoor veroorzaakt , dat verschillende Indiaansche 
volksstammen aan hetzelfde dorp verschillende namen geven, terwijl 
de blanken elk dorp gewoonlijk bestempelen met den naam van het 
regeerend opperhoofd. Zoo ligt b. v. op de Queen Charlotte-eilanden 
een dorp , dat door blanken Skidegate (de naam van het opperhoofd) 
genoemd wordt, terwijl het onder de Haida’s Hyo-kai-ka, en onder 
de Tsimshians Kil-hai-oo heet. 
Een dorp staat gewoonlijk op zich zelf. Slechts zelden gebeurt het, 
dat de bewoners van verschillende dorpen , om offensieve of defensieve 
redenen , zich onder één opperhoofd vereenigen. 
Des zomers vindt men slechts weinig Indianen in de winterdorpen. 
In het begin van den zomer, wanneer de zalm de rivieren opzwemt 
en de vogeleieren verzameld moeten worden , zijn zij geheel verlaten. 
Toch is alle eigendom volkomen veilig. In den herfst keeren de 
Indianen terug, om weer uit te gaan als het tijd woi’dt , den »King- 
Salmon” te vangen. Maar omstreeks Kerstmis zijn allen weer ver- 
zameld om den huiselijken haard. Gedurende de lange winternachten 
vinden de feesten en ceremoniën plaats, waarvan slechts een winter- 
verblijf onder deze Indianen een juist denkbeeld kan geven. Rondom 
de vuren zittende , verhalen zij hunne legende n en de tradities van 
hun geloof. Dan ook worden de dansen gehouden en de tooneelspelen 
opgevoerd, waarin deze overleveringen aanschouwelijk worden voor- 
gesteld en waarby van de kracht en macht hunner voorvaderen 
hoog opgegeven wordt. 
Wat ook de oorzaak van een feest zij , de feestelijkheden zyn alle 
van denzelfden aard en bestaan voornamelijk in zingen , dansen , 
smullen en het geven van geschenken , terwijl de gelegenheid te 
baat genomen wordt om zooveel mogelijk te pronken. Wat de uit- 
noodigingen betreft, haar aantal hangt af van den rijkdom van den 
gastheer of van de gelegenheid. Soms zijn slechts de leden van 
enkele totems genoodigd , dan weer alle dorpsbewoners of zelfs een 
geheele stam. 
De meeste dezer feestelijkheden staan in verband met het huwelijk 
14 
