204 
DE INDIANEN VAN DE 
den vreemdeling. Juist toen zij zich omkeerden , schoot de kano over 
de eerste golf. Maar onder de tvsreede verdween zy om niet we- 
der te voorschijn te komen. Kort daarop echter vertoonde zich op 
dezelfde plek een orca aan de oogen der verbaasde Indianen. 
Waar men ook gaat, Noord of Zuid, Oost of West, geen volk 
vindt men , dat niet aan de maan verschillende eigenschappen , goede 
of kwade , toekent. Om niet te gewagen van de verhalen omtrent 
den invloed van de stralen der maan op zwakhoofdigen , op slapende 
personen , op visch en wat dies meer zij , verhalen , die althans 
geloof vonden zoo algemeen , dat men daarvan nog sporen in de talen, 
meer bepaald in »slang'' kan vinden, noem ik slechts twee eigen- 
schappen , meer algemeen door den volksmond aan de maan toegekend, 
namelijk aantrekkingskracht en invloed op de weersgesteldheid. Aardig 
is het onder de Indianen van het Verre Westen een legende te 
vinden betreffende »den man in de maan”, welke legende, hoewel 
in eenige punten verschillend, toch in hoofdzaak overeenkomt met 
die , welke gewoonlijk aan Hollandsche kinderen wordt verhaald. Daar 
heet het dat toen de man , eethlinga , met een emmer water wilde 
scheppen uit een beek , Koong , de maan hare armen naar hem uit- 
strekte. Eethlinga , om zich te redden , klemde zich vast aan een 
groote solalplant {Gaultheria Sliallon) , maar de maan , sterker zijnde, 
nam man, plant en emmer op. Tot den huldigen dag zijn zij in de 
maan te zien. De man in de maan is een vriend van t’kül, den 
windgod, en op een teeken van hem, keert de emmer om, regen 
veroorzakende. 
Vele zyn de sprookjes omtrent de raaf, Hooyeh genaamd, die het 
er meestal op toe legt op een of andere wijze schade te veroorzaken. 
Zij neemt de plaats in van Reineke Vos of van »Brer Rabbit”. Zoo 
had zij de gewoonte om , na in den oceaan gedoken te zijn , het aas 
en den visch van de haken van houskana , den visscher , te stelen. 
Deze, het vruchteloos werken moede, bevestigde een betooverden 
haak aan de lyn en op deze wijze gelukte het hem den dief te ver- 
schalken. De raaf werd met veel moeite opgehaald , maar verzette 
zich , boven water gekomen , door zich met pooten en vleugels aan 
de kano vast te houden, tot dat eindelijk houskana, die sterker 
was , den snavel afbrak. Op dit oogenblik veranderde de raaf in een 
man, die dadelijk zijn gelaat met den mantel bedekte. De visscher, 
die nieuwsgierig was de trekken van den onbekende te aanschouwen , 
nam hem mede naar land , waar men tevergeefs trachtte het aan- 
