DER PHYSISCHE CHEMIE VOOR DE BIOLOGIE. 
221 
op het Natuur- en Geneeskundig Congres te Utrecht uit op de 
volgende eigenaardige wijze : 
»IJs kan dus, als het ware, die uiterst verschillende individuen, 
het eene suiker , wegende zwaar , het andere alcohol , wegende licht, 
niet van elkaar onderscheiden en smelt voor het eene even gewillig 
als voor het andere” en verder: »De levende plant kan, evengoed 
als het smeltend ijs , moleculen tellen , maar onderscheidt ze niet 
van elkaar.” 
Een hier dichtbijstaand verschijnsel is dat, waargenomen door 
HAMBURGER bjj bloedlichaampjes (1886). 
Door DONDERS was opgemerkt, dat de concentraties der oplossin- 
gen, waarbij bloedlichaampjes, die erin gebracht worden, onaan- 
getast blijven, »voor sommige stoffen in gelijke richting liggen als 
voor de plasmolyse in plantencellen door de vries gevonden.” Hij 
stelde daarop hamburger voor »na te gaan of en in hoeverre ver- 
schillende stoffen tegenover bloedlichaampjes met correspondeerende 
isotonische coëfficiënten optreden.” 
Deze vond nu , dat in sterke oplossingen , die niet scheikundig op 
de bloedlichaampjes inwerken , aan deze water wordt onttrokken door 
den halfdoorlatenden wand heen. Ineenschrompeling en bezinking 
vinden plaats; de bovenstaande vloeistof is kleurloos, indien nl. het 
zout ongekleurd is. In slappe oplossingen daarentegen wordt water- 
opname waargenomen , ten gevolge daarvan zwelling der bloed- 
lichaampjes en ten slotte uittreding jvan de bloedkleurstof door den 
poreus geworden wand. 
Bepaalt men nauwkeurig bij welke concentratie juist noch het 
eene , noch het andere verschijnsel zich voordoet , en gaat men ver- 
volgens na , welk vriespunt deze oplossingen bezitten , dan blijkt dit 
weer voor al deze, ten opzichte van de bloedlichaampjes isotonische, 
oplossingen hetzelfde te zijn. 
Sedert zijn op het gebied der isotonie talrijke onderzoekingen verricht. 
De bestudeering van de halfdoorlatendheid der wanden , die geen 
volkomene bleek te zijn , heeft geleid tot de bestudeering der per- 
meabiliteit van celwanden , vooral van dierlijke cellen , voor ver- 
schillende stoffen. 
Begrijpelijkerwijs is deze kwestie van veel belang voor het binnen- 
dringen van geneesmiddelen en andere stoffen in bepaalde cellen. Zoo 
vermeldt hamburger in zijne Groninger rede, dat strychnine en het 
tetanusvergift alleen in zenuwcellen doordringen. 
