228 
OVER DE BETEEKENIS VAN DE STUDIE 
lung te Hamburg, in ’t kort de oude en nieuwe opvattingen werden 
weergégeven. Het zijn in hoofdzaak ostwald en eenige zijner leer- 
lingen geweest , die de studie der katalytische werkingen weder op- 
genomen hebben, ostwald is daarby tot het besluit gekomen , dat 
katalysatoren opgevat moeten worden als versnellers of vertragers van 
reacties . die zonder hen ook plaats vinden , hoewel , in het geval 
van een versneller , dikwijls zoo langzaam , dat zij aan de waar- 
neming ontsnappen en eerst door de aanwezigheid van den versneller 
waargenomen worden. 
Eveneens heeft ostwald er op gewezen , dat een katalysator eene 
reactie in beide richtingen kan versnellen en dat dit juist een der 
kenmerken voor een katalysator is. 
Platina versnelt zoowel de vorming van water uit waterstof en 
zuurstof als de ontleding ervan in deze elementen. 
Eveneens versnelt het zoowel de vorming van zwaveltrioxyde uit 
zwaveldioxyde en zuurstof als diens ontleding in genoemde gassen. 
De opvatting , dat enzymen als versnellers of positieve katalysa- 
toren moeten beschouwd worden, heeft een zeer grooten steun ge- 
kregen door de belangrijke onderzoekingen van bredig en zijne 
leerlingen. 
Ik ga hierop nu niet nader in , omdat ik mij juist voorstel met 
dit onderwerp mijne a.s. colleges te openen. 
Alleen wil ik nog eenige gewichtige feiten , die hiermede in ver- 
band staan , noemen. 
Dat de enzymen splitsingen kunnen te weeg brengen ’ of liever 
deze zoodanig kunnen versnellen , dat zij waarneembaar worden , is 
reeds lang bekend. 
Het weder opbouwen van de gesplitste stoffen uit de splitsings- 
producten was tot voor weinige jaren niet waargenomen en werd 
zelfs door verschillende geleerden onmogelijk geacht. 
GROET HiLL meende in 1898 gevonden te hebben, dat een molecuul 
maltose onder invloed van een in gist voorkomend enzyme opge- 
bouwd zou kunnen worden uit twee moleculen glucose , onder af- 
splitsing van een molecuul water, dus de omgekeerde reactie van 
de sinds lang bekende splitsing. 
EMMERLiNG vond echter in 1901, dat niet maltose ontstond, maar 
isomaltose; in allen gevalle had toch opbouwing plaats. 
Laatstgenoemde verkreeg nu ook amygdaline uit glucose en amandel- 
zuurnitrilglucoside onder invloed van de gistmaltase. 
