2^2 
UE MUTATIE-TIIEÜRIE EN 1)E PALAEÜNTOLJGIE 
afhankelyk is van uitwendige levensomstandigheden, maar in welken 
zin is vooralsnog niet duidelijk te zeggen. 
Zijn de byzonderheden , die de mutatie-theorie ons leert kennen , 
tot hiertoe slechts bij de planten aangetoond , de grondlegger er van 
besluit te recht dat zij ook voor het dierenrijk gelden zullen ; en om 
begrypelijke redenen kan van haar toepassing in de palaeontologie 
ook meer bij dieren dan bij planten sprake wezen. 
Het spreekt van zelf dat het onderzoek naar het wezen der theo- 
rie en de wetten , die zij ons leert , slechts bij het levend organisme 
kan plaatsvinden , maar dat zij juist is en tot in haar grondslagen 
goed , kan ook blijken uit een beschouwing van den aard , het optre- 
den, de ontwikkeling en het achtereenvolgens ontstaan van uitge- 
storven wezens. De studie van de palaeontologie geeft mij tot het stellen 
van de vier volgende punten aanleiding en deze zijn volkomen in 
overeenstemming ipet wat de mutatie-theorie ons leert, maar niet 
vereenigbaar met de theorie van de natuurlijke selectie. Zij zijn de 
volgende : 
1*^. Gedurende de geologische perioden hebben zich specifieke en . 
andere wijzigingen , zoowel bij dieren als bij planten zeer dikwijls 
plotseling vertoond en geen enkel bewijs is er voor dat zij langzamer- 
hand opgetreden zijn. 
2^. De grootte der wijzigingen door mutatie komt soms in kor- 
toren, soms in langoren tijd tot stand onder overigens gelijke om- 
standigheden en daardoor is de chronologische volgorde der mutatie 
verschillend voor verschillende familiën en orden. 
3^. Het uitsterven van vele familiën en orden van dieren en 
planten heeft plaatsgevonden onder voorwaarden , welke veel gunstiger 
waren voor hun bestaan en ontwikkeling , dan die waaronder zij 
leefden toen zij ontstonden. 
4«. De hypothese der natuurlijke selectie eischt het aannemen van 
het bestaan van leven op aarde gedurende ongeloofelijk lange tijden, 
en volgens de uitkomst van veler onderzoekingen mag men dit niet 
aannemen. De mutatie-theorie neemt dit voor palaeontologen groote 
bezwaar weg. 
Naar nevenstaande afbeelding , die het achtereenvolgens optreden van 
dieren en planten in de verschillende geologische tijdperken tracht aan te 
geven, zal in de volgende regelen herhaalde malen verwezen worden. 
De horizontale vakken stellen de verschillende geologische perioden 
voor , zooals zij onderscheiden kunnen worden naar het voorkomen 
