234 
DE MUTATIE-TIIEORIE E\ DE PALAEONTOLOGIE. 
Vogels; F de zoogdieren, links de Aplacentalia , rechts de Placen- 
talia; G. landplanten , rechts Dicotyledoneae en Palmae , links alle 
andere soorten. De gestippelde gedeelten der lijnen geven ons te 
kennen dat nog niet met zekerheid vastgesteld is of die vormen in 
die periode reeds bestonden , gelijk wei vermoed wordt. Onze schets 
geeft ons dus een overzicht van het onafgebroken bestaan van de 
voornaamste vormen der dieren en planten en van hun vroegste ont- 
staan in de opeenvolgende geologische tijdvakken. 
Het is een feit van groote beteekenis in mpn betoog dat , voor 
zoover de fossielen ons dat doen zien , elke soort , in het boven- 
staand overzicht genoemd , haar bestaan aanvangt op een reeds hoogen 
trap van ontwikkeling. De waarde van deze mededeeling en haar 
belang met betrekking tot de mutatie-theorie zullen blijken uit de 
mededeelingen en opmerkingen die hier volgen. 
De onderste lagen van de Cambrische formatie bevatten de over- 
blyfselen van de eerste levende wezens, van welke wij het bestaan 
op aarde kennen. Allerlei gesteenten , meer of minder duidelijk 
laagsgewpze gebouwd gelijk de Cambrische formatie, zpn in sommige 
gedeelten der aarde onder deze aangetroffen , maar men heeft er 
geen fossielen in kunnen ontdekken of eenige aanwijzing , dat vroeger 
dan in de Cambrische formatie leven op aarde bestaan heeft. De 
fossielen , die in de onderste Cambrische lagen gevonden zijn , be- 
boeren tot alle vijf de ongewervelde hoofdafdeelingen , alleen die der 
Vertebrata ontbreekt. Die vijf hoofdafdeelingen zpn blijven bestaan 
gedurende alle opeenvolgende perioden , tot op den tegenwoordigen 
tijd, van geslacht op geslacht, gelijk de strepen bij A ons ook doen 
zien. Zóó gering is de verandering in de hoofdkenmerken bij de 
soorten , die in het bovenste gedeelte der lynen staan , vergeleken 
met die , welke in het onderste gedeelte hun plaats hebben , dat aan 
beide , aan de jongste en aan de oudere leden van de familiën of 
orden , een even of ongeveer even hoogen trap van ontwikkeling 
moet worden toegekend. Deze vroegst bekende dierlijke vormen nu 
zijn óf ontstaan in betrekkelijk korten tijd en zoo gebleven gedurende 
de latere tyden , met betrekkelpk weinig veranderingen in hun hoofd- 
kenmerken , óf zij zijn ontstaan door natuurlijke selectie , even lang- 
zaam als zij veranderd zyn sedert den aanvang van het Cambrische 
tijdvak tot heden. Niet alleen wijst er ons niets op, dat de laatste 
veronderstelling juist kan wezen , tegen haar pleit ook de uiterst 
langzaam voortgaande evolutie. 
