242 
OVER DEN INVLOED DER OMGEVING ENZ. 
geeren. Zelfs niet, nadat zij, voor zoover holtermann het beoor- 
deelen kon , sints onheugelijke tijden en in een onnoemelijk aantal 
generatiën op die plaatsen geleefd hadden. De directe bewerking had 
hier ten eenenmale gefaald , zij schynt dus geen noodzakelijk ver- 
schgnsel te zijn. 
HOLTERMANN bezocht kleine woestijnen, waar de grond geheel 
droog is en door de zonnestralen niet zelden tot 44® C. verwarmd 
wordt ; en toch toonden de planten daar geen structuur die op eenige 
adaptie aan die droogte wees. 
Zoo b.v. op een klein eiland, Kaits, in Noord-Ceylon. Hier groeien 
op het droge, heete zand Erigeron asteroides, Vernonia cinerea, Laurea 
pinnatifida, Vicoa auriculata, Heylandia latehrosa, Chrysopogon montanus 
in groote aantallen van exemplaren , vermengd met zeldzamere soorten. 
Hun opperhuid is dun, hun huidmondjes liggen oppervlakkig, elk 
spoor van een dikke huid met diep liggende stomata , zooals men 
dat bij woestijnplanten pleegt te vinden , ontbreekt. De soorten zijn 
eenjarig , zij ontwikkelen zich snel , bloeien en dragen vrucht wan- 
neer de grootste droogte intreedt en sterven dan geheel af. Klaar- 
blpkelijk zijn het overblijfselen uit een vroegere periode , toen de 
grond nog normaal vochtig was, zoogenaamde relicten. Zij blyven 
natuurlijk klein , ja zijn dwergachtig in vergelyking met verwante 
soorten. Maar evenmin als eeuwen van droogte den bladbouw hebben 
kunnen veranderen , evenmin hebben zij die dwergstructuur erfelijk 
kunnen maken. Want overgeplant of uitgezaaid in den botanischen 
tuin van Peradenyia groeien zij tot normale grootte uit. Op Kaits 
enkele centimeters hoog, bereiken zij in den tuin omstreeks een 
halven meter. En dat wel in alle exemplaren , zonder uitzondering. 
HOLTERMANN besluit zpne schildering van dit eiland dan ook met 
de voor nrgeli’s leer niet zeer gunstige opmerking: »Men zou ver- 
wachten dat in dit geval , waar de uitwendige invloeden sedert 
onheugelpke tijden zonder twpfel onafgebroken in dezelfde richting 
werkzaam geweest zijn, iets blijvends zou zijn tot stand gekomen; 
het schijnt echter dat de neiging om dwergvormen te maken slechts 
zoo lang voorhanden is als de inwerking duurt, terwijl onder nieuwe 
gunstigere omstandigheden terstond weer normale individuen ontstaan.” 
