OVER HET METEN VAN HOOGE TEMPERATUREN. 
245 
onderworpen werd. Hierbij bleek, dat de verschillen in de tempera- 
turen, naar bovengenoemde formules bepaald, steeds binnen de fouten 
der proef bleven. De energiekrommen door hen geconstrueerd, zijn 
in fig. 2 voorges'eld. De waarnemingen zijn door kleine cirkeltjes 
aangegeven op de kromme lijn voor 2320”. De andere kromme 
lijnen zijn door vroegere waarnemingen bij 1450”, 1215” en 935 q 
verkregen. De temperatuurbepalingen met den spectraalphotometer 
stemmen volkomen overeen met die van den bolometer, alsook met 
die uit de intensiteit van het maximum van energie. Daarom mag 
men beweren, dat de geldigheid der stralingswetten tot 2300” be- 
wezen is. 
Daar de stralingswetten, 
die aan deze proeven ten grond- 
slag liggen, berusten op de 
gasthermometrische tempera- 
tuurschaal, want de constanten 
hadden betrekking op deze 
schaal, zoo kan men besluiten, 
dat men voor de temperatuur 
van het koollichaam dezelfde 
waarde zou vinden, wanneer 
het gelukte ze direct met een 
idealen gasthermometer te 
meten. 
De optische pyrometer van 
HOLBORN en KURLBAUM (fig. 3) 
berust op de photometrie van 
eene homogene straling. Als 
vergelijkingslamp dient een 
door electriciteit gloeiend ge- 
maakte draad en de verande. 
ring van de lichtsterkte wordt 
gemeten door de sterkte van 
den stroom, die voor de ver- 
hitting dient. 
Als photometer dient een eenvoudige verrekijker, wiens objectief- 
lens L, achter de opening van het diaphragma D, een beeld geeft 
van de gloeiende oppervlakte, wier temperatuur gemeten moet worden. 
Achter het diaphragma is de kooldraad eener kleine gloeilamp, die 
90 
60 
70 
60 
5o 
yo 
Jü 
Zo 
10 
A 
\\ 
h'\ 
<• 
< 
0 
ILi 
Sn“ 
N 
\ 
TSSl! 
Fig. 2. 
