OVER HEL METEN VAN HOOGE TEMPERATUREN. 
247 
gloeilamp vergeleken met die van een gloeiend zwart lichaam \ 
waarvan de temperatuur met een thermo-elernent gemeten wordt. 
Voor eene reeks temperaturen tot 1500o toe bepaalt men de stroom- 
sterkte, waarbij de gloeilamp zich even hel lichtend toont als het 
zwarte lichaam, construeert daarna eene kromme lijn en kan dan 
omgekeerd uit de gemeten stroomsterkte de temperatuur aangeven. 
Door deze vergelijking met het zwarte lichaam wordt het toestel een 
absolute photometer, wiens aanwijzingen betrekking hebben op de 
lichtsterkte der zwarte straling. Bij het instrument van Siemens en 
HALSKE worden door den stroommeter der gloeilamp de temperaturen 
direct aangewezen. Het is beter de temperatuur van den kooldraad 
niet boven 1500^ te laten gaan en daarom wordt voor oppervlakten 
van hoogere temperatuur de lichtsterkte in eene bepaalde verhouding 
verzwakt met de terugkaatsende prisma’s, waarbp men gebruik maakt 
van de stralingswet van wien. ^ 
-C' 
n 
= —e IT 
waarin 
(f)^ = intensiteit bij golflengte l. C en C' zijn constante 
grootheden; T absolute temperatuur; e = basis van het Nep. loga- 
rithmenstelsel. 
Wordt de straling verzwakt, dan krygt men 
n C" 
— 1 ;iT 
en daaruit 1 ■: — = — - 
T — 
^ TT' 
C' = 14503 en voor rood glas A = 0.643. 
Uit waarnemingen bij temperaturen (Celsiusschaal) van 1200«, 
1350° en 1500o werd voor twee prisma’s gevonden 
1 ^ = 5.4511 = 223. 
VX <fX 
Door twee prisma’s kan men de temperatuurverhooging tot 2800o 
voortzetten, zonder dat de gloeilamp boven de 1500» behoeft te 
branden. Met behulp van meer spiegelingen kan men willekeurig 
hoog komen. 
^ O. LUMMER und F. KÜHLBAUM, Anu. d. Phys., 5, p. 829, 1901. 
2 Wisd. Ann., 58, p. 662, 1896. 
