248 
OVER HET MKTEN VAN HOOGE TEMPERATUREN. 
Met dezen pyrometer hebben holborn en kurlbaum het smeltpunt 
van eenige metalen bepaald. Daarvoor werd dan een dun plaatje van 
enkele millimeters breedte door een steeds sterker gemaakten elec- 
trischen stroom verhit in een van binnen en buiten zwart gemaakten 
kast van pzerblik. Tegelijkertijd doet men den stroom der gloeilamp 
in den photometer stijgen. De photometer is door eene opening in 
de kast op het verhitte metaal gericht. Men moet dus de lichtsterkte 
bepalen op het oogenblik als de metalen reep doorsmelt. Hij vond 
zoo voor platina 1545o en voor palladium 1346o. De lengte der 
verhitte plaatjes was 30 tot 110 mM., de breedte 7 tot 10 mM. en 
de dikte 0.015 mM. Deze temperaturen zou echter een zwart lichaam 
bij dezeltde lichtsterkte bezitten. Bij metaalemissie is de temperatuur 
hooger. Om dit verschil te bepalen hebben de schrijvers eene serie 
metingen gedaan. Zij deden het voor platina beneden het smeltpunt. 
Het platinablik vormde daarvoor eene kast, waarin de soldeerplaats 
van het thermo-element was aangebracht. De photometer wordt dan 
op deze kast gericht. Van hunne waarnemingen worden hier eenige 
overgenomen. 
s 
t 
t — s 
641« 
681o 
o 
O 
771 
818 
47 
902 
979 
77 
1054 
1149 
95 
1230 
1361 
131 
1413 
1571 
158 
s is de temperatuur van het zwarte lichaam, berekend uit de 
stroomsterkte van de gloeilamp. 
t is de temperatuur in graden Celsius, gemeten met het thermo- 
element. 
Het verschil t — s blijkt eene lineaire functie van t te zpn. 
