250 
PLATINA RN VERWANTEN. 
in onzen tijd snel in prijs achteruitgegaan door de ontdekking van 
steeds nieuwe mijnen en de daardoor noodzakelijk geworden rangsver- 
laging van standaard- tot teeken- en pasmunt. ^ 
Daarentegen is de prijs van het vroeger bijna waardelooze platina, 
nadat men de kunst geleerd had het voor velerlei doeleinden te ge- 
bruiken , boven dien van het zilver gerezen, zonder evenwel dien 
van het goud te bereiken. 
Vooral in de laatste jaren zijn, door toepassingen voor electrische 
doeleinden , de prijzen sterk klimmende. 
Volgens de Revue Scientifique was de prijs per kilo in 1891: 
frs. 1550 (ƒ775) en in 1902: frs. 2200 (ƒ 1 100). Daarentegen wordt 
in NaUirw. Wochenschrift opgegeven voor 1895 : M. 1500 (ƒ900) 
en voor 1902 : M. 2650 (ƒ1590). ^ 
Naar wij zagen hebben de Spanjaarden het platina gedoopt. Wan- 
neer zij dat metaal het eerst leerden kennen, bij het wasschen van 
goudhoudend zand in de nieuwe wereld , is niet nauwkeurig aan te 
geven , doch het kan niet later geweest zpn dan in het midden der 
zestiende eeuw. 
Ten bewijze daarvan haalt kopp in zijn Geschichte der Chemie een 
plaats aan uit een geschrift van julius caesar scaliger (1484-1558), 
getiteld: de Sabtüitate en gedrukt te Parijs in 1557. Hij bestrijdt 
daarin cardanus, die als kenmerk der metalen opgegeven had, dat 
zij door hitte vloeibaar worden en vervolgens door afkoeling weer 
vast. Scaliger voert daartegen het kwik aan , dat volgens die be- 
paling geen metaal wezen zou , en bovendien — zegt hij — weet ik , 
dat in de landstreek , tusschen Mexico en Darië gelegen , groeven 
voorkomen, waarin een metallieke stof, die de Spanjaarden in de 
hevigste vuren niet vermochten te smelten. Derhalve — besluit hij — 
schijnt het woord vervloeien (liquescere) niet op alle metalen van 
toepassing. Houdt men nu in het oog , dat in de aangeduide streek , 
in de provincies Antioquia en Choko in Nieuw-Granada , rpkelyk 
^ Frankrijk nam in 1785 als wettige verhouding i ; 15j aan, die nog in 1865 de 
Latijnsche unie overnam. De waardeverhouding is thans ongeveer 1:43, m. a. w. de 
metaalwaarde van een Nederlandschen gulden is + 36^ cent. 
^ Wellicht zijn de hoogere prijzen van het Duitsche tijdschrift uit die van kleinere 
hoeveelheden (10 of 100 gram) berekend. — Leerzaam ter vergelijking met het zilver, 
zijn de volgende noteeriugen uit de prijscourant van SCHUCHARDT te Görlitz (Eind Oct. 
1902): Per 10 gram, zilverblik 2 Mark, id. platiuablik 33 Mark. 
