284 
PLATINA EN V^E RW ANTEN. 
een nadeel is dat niet, want deze bezitten de gewaardeerde eigen- 
schappen van het platina, vuurvastheid, onaantastbaarheid door 
chemische agentia, hardheid, elasticiteit, enz., in nog hoogere mate. 
In 1872 besloot daarom de internationale Meter-commissie om de 
voor de verschillende landen benoodigde standaardmeters uit een legee- 
ring van 90 pet. platina en 10 pet. iridium te doen vervaardigen. 
De bereiding van de 250 kilo, die men daarvoor noodig had gerekend , 
geschiedde in kalkovens , die naar het systeem van üeville en debray 
verhit werden. Het platina was geleverd door matthey te Londen, 
het iridium door deville, bereid uit Petersburger materiaal. De 
hoofdsmelting , waardoor de eerst bereide gietelingen ten slotte tot 
een staaf werden saamgesmolten , geschiedde in een grooteren oven , 
die door zeven blaastoestellen verhit werd. In 43 min. tijds werden 
daarin 110 kilo gesmolten en in het vloeibare bad de rest gebracht, 
die na een half uur insgelijks vervloeide. Verbruikt werden daarvoor 
31 zuurstof en 25 lichtgas. 
Dit is wel de grootste hoeveelheid platina-metaal in den kalkoven 
in eens gesmolten. Zij bevatte , volgens de analyse van proefjes uit 
verschillende deelen der strook door deville genomen, 10.29 pet. 
iridium en voldeed dus vrij nauwkeurig aan den gestelden eisch. 
De bereiding van de meterstandaarden is wel de roemrpkste taak, 
door middel van den knalgas-kalkoven volvoerd. Wat aan een alge- 
meene toepassing , ter afzondering en bewerking van moeilijk smeltbare 
metalen , in den weg stond , was de vrije zuurstof in de vlam , die 
velen na de reductie onmiddellyk weêr oxydeerde , gelijk wij boven 
van osmium en ruthenium gezien hebben. En hoewel deville en 
debray zich veel moeite gegeven hebben hunne methode althans 
voor het platina in het groot geschikt te maken , zelfs voor ’t gieten 
van retorten ten behoeve der zwavelzuurfabrieken , heeft zp in dezen 
industrietak — behalve in de Petersburger munt, vooral uitgeoefend 
en ontwikkeld door heraeus te Hanau en matthey te Londen — 
slechts beperkten ingang gevonden. Zoo dient b. v. de knalgasvlam 
wel voor het wellen van platina , terwijl men vroeger herstellingen 
uitvoerde door soldeeren met dukatengoud. Maar het gieten van 
grootere voorwerpen is een lastig werk , wegens de moeilijkheid om 
platina tot een homogene massa te smelten en zich te overtuigen 
van de loutering van ongewenschte bestanddeelen. Bovendien hebben 
de legeeringen met iridium en rhodium slechts beperkte toepassin- 
gen gevonden. 
