KUNNKN KOMETEN GEVAARLIJK VOOR ONS WORDEN? 
305 
streeks 40000 mijlen volgden. Hierbij zij opgemerkt, dat de biela’- 
sche komeet slechts eenen kleinen staart vertoonde , doch dat de 
splitsing in haar kopgedeelte plaats vond, waarop beide deelen elk 
eenen staart vertoonden. 
De kop of de kern der kometen bestaat zonder eenigen twpfel 
uit materie ; hij is geen optisch-elektrisch verschijnsel , zooals wel- 
licht de staarten. Men had hier dus inderdaad met een verwoesting 
van een hemellichaam te doen ; wij waren ooggetuigen van den on- 
dergang eener wereld , doch welke wereld , haren uiterst brozen en 
lossen bouw in aanmerking genomen, zeer zeker geenerlei levende 
wezens geherbergd zal- hebben. 
Toen nu het merkwaardige dubbelgesternte , na nogmaals eenen om- 
loop gemaakt te hebben, in 1852 weder verscheen, hadden beide 
deelen zich reeds tot op 350.000 mijlen van elkander verwijderd. 
Van nu af aan evenwel verscheen de komeet in ’t geheel niet weder. 
Volgens gemaakte berekening had zij echter in 1866 weder zeer goed 
zichtbaar moeten worden ; men zocht evenwel tot zelfs in de verste 
omgeving van de berekende plaats te vergeefs naar haar. Men moest 
derhalve wel aannemen , dat zij zich in dien tusschentijd in nog meer- 
dere deelen gesplitst had , tengevolge van welke vernieuwde splitsing 
de afzonderlijke brokstukken zoo lichtzwak waren geworden , dat wij 
die met onze optische hulpmiddelen niet meer konden waar- 
nemen. De komeet had zich derhalve, volgens de theorie van den 
beroemden italiaanschen astronoom schiaparelli in een meteorenzwerm 
opgelost. Stond dit vast , dan kon na een volbrachten omloop , dus 
in 1872, altijd weder in het laatst van November, een samentretfen 
verwacht worden , m. a. w. men moest zich weder voorbereiden op 
eene botsing tusschen de aarde en brokstukken van de zoo gevreesde 
komeet, met alle mogelijke daaraan verbonden noodlottige gevolgen. 
Natuuvlijker kwam men al spoedig met de indertijd door von littrow 
gedane voorspellingen voor het jaar 1933 voor den dag en verschoof 
die maar eenvoudig op het jaar 1872 met de verklaring, dat deze 
vervroeging een gevolg was van de waargenomen baanverandering 
der komeet sedert 1826. 
Het is intusschên aan geenerlei twijfel onderhevig, dat wij in 1872 
en 1885 werkelpk de overblijfselen van een komeet op onzen weg 
door de wereldruimte ontmoet hebben, zonder evenwel van die ont- 
moeting ook maar de geringste schadelijke gevolgen te ondervinden. 
Wel is waar waren het slechts brokstukken of overblijfselen 
