314 
KRACHT NAAR KRUIS VOOR ALPENBLO EMEN. 
Toch ook in die dan zoo ongastvrije oorden moeten planten stand- 
houden ; in ontbering en leed mogen voor hen de winterdagen met 
last van sneeuw voorbijgaan ; ’t late voorjaar moge hen zoo goed als 
weerloos stellen tegenover den aandrang der gezwollen gletscherbeken ; 
dun moge ’t humuslaagje zijn , dat op terras en rotsrand hen voor- 
ziet van voedsel , toch houden deze helden uit het plantenrijk daar 
stand op hooge en gevaarlijke punten , en als wij ’s zomers van den 
aanblik van zoo’n fleurig bloeiende Alpenweide genieten , of op ëen 
glibberig hellinkje gretig vast ons grijpen aan een stevigen struik van 
een Alpenroos of tusschen ijs en sneeuw nog heel geschikt een zitplaats 
vinden op den bijna liggenden stam van een Bergden , dat typisch 
beeld van niet-bezwijken onder druk , dan denken wij maar zelden 
aan de som van kracht en weerstandsvermogen, gevraagd van deze 
Florakinderen der hoogte. Wat zij ons bieden, nemen wij wel dank- 
baar aan, zooals wij ’t werk van kunstenaars en denkers aanvaarden 
tot ons heil en onze stichting , maar zonder een gedachte te wijden aan 
de inspanning en den strijd , waarover zij , die het gebouw van kunst 
of denkkracht optrokken , glansrijk hebben gezegevierd. 
Wat is ’t een rpke wereld, die der planten in het hooggebergte 
in den vollen zomertijd ! 
Kleurrijk is zij en bont, rijk aan soorten en rijk aan individuen! 
Als een heerlijk los gewaad omhangen bloemguirlanden hier en daar 
de rotsen ; in kussens drukken zachte bloemengroepen zich tegen ’t naakt 
gesteente en diep tot in de steile afgronden wagen zich de moedige 
Alpenkinderen uit het plantenrijk. Vooral het kleine aan uw voet 
trekt op de eenzame hoogten , waar de sneeuwtoppen niet ver meer 
zijn, zeer sterk de aandacht, ook omdat op rotsvlakten en weiden de 
lage bloemen veelal in zoo grooten getaie bijeenstaan , dat er gansche 
bloemtapijten schijnen neergelegd. 
Als reeds ahorn en beuk den strijd lang hebben opgegeven, als 
woud en struikgewas gezwicht zijn voor de ongunst der natuur , dan 
handhaaft zich het schijnbaar zwakke , kleinere goed op hooge hoogten 
en weet den korten zomer zich te maken tot een jubelfestijn. 
Sleutelbloemen en gentianen, ranonkels en viooltjes, steenbreken en 
klokjes doen in de grootste verscheidenheid zich gelden , herinne- 
rend in vorm en kleur aan hun verwanten in ons vlakke land , en 
naast hen staan de karakteristieke Alpenkinderen , de rozen en violen 
van de geslachten Rhododendron en Cyclamen en ’t Edelweiss , 
Gnaphalium Leontopodium , het edele , fijne composietje , dat zijn zusterke , 
